اسلامی امام خمینی جلوگیری کند.» در هر حال، ایران می کوشید ضمن تأکید و تبیین حقوق و خواسته های مشروع خود، راه بهبود وضعیت را باز بگذارد. در ١٤/٤/١٣٦٤ آقای رفسنجانی ضمن یک مصاحبه، در پاسخ به سؤال خبرنگار تلویزیون فرانسه در مورد روابط ایران و فرانسه، با اشاره به حمایت های همه جانبة فرانسه از حکومت عراق، اعلام کرد: «فرانسه در این زمینه حتی تا جایی جلو رفته که به رژیم عراق هواپیما قرض داده و موشک های پیشرفته در اختیار او می گذارد. به علاوه، فرانسه در زمینة اقتصادی به ما خیانت کرده است و هنوز مبلغی را که رژیم سابق برای ساختمان مرکز اتمی به کشور شما [فرانسه] قرض داده، به ما پس نداده است و این شایستة کشور بزرگی همچون فرانسه نیست. تنها کاری را که فرانسه علیه ما نکرده، اعلان جنگ رسمی است. نتیجتاً در زمینة بهبود روابط، این فرانسه است که بایستی اولین گام ها را بردارد و ما نیز به نوبة خود در این رابطه آمادگی داریم.»

در ٢٩/٤/١٣٦٤ نیز "ولایتی" وزیر خارجة ایران، در مورد رابطه با فرانسه گفت: «فرانسه در ارزیابی از انقلاب اسلامی و میزان مشارکت مردم و نیز در محاسبات خود در توانایی های عناصر ضدانقلاب، اشتباه می کند و متأسفانه هنوز هم آگاهی لازم برای فرانسه حاصل نشده است و در مذاکراتی که مسئولین فرانسوی با مقامات جمهوری اسلامی داشته اند، همواره به بهبود روابط اظهار تمایل کرده اند و پاسخ ما هم مثبت بوده است، اما در عمل گام های چندان مؤثری برنداشته اند. به نظر می رسد که شاید کسانی که از طرف فرانسه برای حسن روابط اظهاراتی کرده اند، اختیارات چندانی نداشته اند. شرایط ما برای بهبود روابط، روشن است؛ بارها گفته ایم و این شرایط بسیار هم منطقی و معقول است: بازپرداخت وام توقیف شدة ما، عدم کمک به ضدانقلاب، مورد سوم، کمک فرانسه به عراق است. ... البته آن ها گام های مثبت هرچند محدود، برداشته اند.»

اظهارات مسئولان ایرانی نشان می داد که سفر آن اواخر یک هیئت بلندپایة ایرانی که برای گفت وگو دربارة چگونگی بهبود روابط دوجانبه و حل و فصل مشکلات مالی بین دو کشور به پاریس رفته بود، نتیجة چندان مثبتی نداشته بود. یادآوری می شود که مشکل مالی بین ایران و فرانسه (وام یک میلیاردی ایران و بهرة متعلقه تأخیر چندسالة آن) از زمان پیروزی انقلاب ایران در سال ١٩٧٩ وجود داشته است. در واقع مطلوب فرانسه این بود که بدون آن که در جنگ و مسائل مالی توجه چندانی به حقوق ایران بکند، نوعی بهبود رابطة امتیازآور را از نظر دور ندارد، از جمله به حل مسئله گروگان های فرانسوی در لبنان می اندیشید.

برخی مطبوعات خبر دادند که به رغم دو دلی های دولت فرانسه، موضوع سفر "رولان دوما" وزیر خارجة فرانسه به تهران، ممکن است به طور جدی مطرح شود. دو دلی دولت فرانسه ناشی از این بود که مقام های این کشور وحشت داشتند که سفر دوما به تهران