از سوی دیگر, سوریه - که نفوذش در تحولات لبنان کم تأثیر نبود - به کمک نبیه بری آمده و اینک دوشادوش هم پیمانش شوروی و همچنین ایالات متحده, همگی با خطرهای بزرگی که از کنترل درآمدن بحران ممکن است به وجود آید, آگاه اند لذا عدم موفقیت آن ها در این میدان, توازن قدرت را به نفع افراطیان حزب الله بر هم خواهد زد.»

این نگرانی بسیار جدی تر از آن بود که در تفاسیر رسمی عنوان می شد, از این رو, از اولین روزهای هفتة سوم امیدواری ها به سرعت پررنگ تر شد و هم زمان فضای خبری جدیدی شکل گرفت که برخلاف فضای خبری روزهای قبل که در آن, تحلیل ها پیرامون دخالت ایران در ماجرا, می چرخید, ورود نبیه بری در معرکه و نیز اقدامات سوریه، محورهای اصلی گردش خبرها و تبلیغات ماجرا شد.

آشکار بود که قضایا در جهتی می رود که ایران, فرعی و حتی محو شود و در نهایت سوریه و نبیه بری و نه ایران به عنوان محور اصلی حل قضیه, امکان بهره برداری از این حادثه را نصیب خود کنند. در دومین روز هفتة سوم (٨/٤/١٣٦٤) یونایتدپرس از بیت المقدس گزارش داد: «"شیمون پرز" نخست وزیر اسرائیل, ضمن پافشاری در این باره که اسرائیل در هیچ گونه توافقی در مورد آزادسازی گروگان های امریکایی در لبنان مداخله ندارد, گفت: عزیمت گروگان ها از بیروت به دمشق, موانع را از سر راه رهایی ٧٣٥ شیعة لبنانی که در اسرائیل هستند, برخواهد داشت.»

"جرج شولتز" وزیر خارجة امریکا نیز گفت: «هیچ رابطه ای بین آزادی امریکاییان و آزادی آتی بیش از ٧٠٠ زندانی لبنانی از زندان عتلیت اسرائیل وجود ندارد.» اما سپس افزود که "اسحاق رابین" وزیر دفاع اسرائیل, گفته است این لبنانی ها برای مدت کوتاهی بازداشت شده اند و اسرائیل در نظر دارد آن ها را آزاد سازد.

ماجرای گروگان گیری هواپیمای امریکایی (تی.دبلیو.ای.) که در تاریخ ٢٤/٣/١٣٦٤ مصادف با روز جهانی قدس شروع شد و بحرانی را در امریکا و نظام بین المللی و منطقه ای ایجاد کرد, سرانجام پس از نوزده روز (١٠/٤/١٣٦٤) با پرواز هواپیمای حامل ٣٩ گروگان امریکایی (یکی از چهل مسافر امریکایی در طول حادثه کشته شده بود) از دمشق به مقصد پایگاه هوایی امریکا در نزدیکی "فرانکفورت" آلمان غربی, خاتمه یافت در حالی که دولت سوریه به عنوان طرف رسمی امریکا و عامل اصلی آزادی گروگان ها, در سطح اخبار جهانی مطرح بود. اما بعد از گذشت چند روز در بعضی از محافل خبری و سیاسی مطالبی در این باره مطرح می گردید که متفاوت با روند ظاهری آزادی گروگان ها توسط سوریه بود؛ بعضی از این اخبار, در مطبوعات معتبر دنیا البته به صورت اخباری غیر رسمی انعکاس می یافت که مخاطبان خاص خود را داشت؛ از جمله در بررسی چگونگی حل بحران هواپیماربایی در بیروت و عوامل مؤثر در آن, روزنامة "واشنگتن پست" - که تریبون بخشی از