نخبگان امریکا بوده است - در مورخ ١٤/٤/١٣٦٤ به نقل از مقام های امریکایی نوشت: «رئیس مجلس ایران نقش عمده ای در آزادسازی ٣٩ تن امریکایی گروگان هواپیمای ربوده شدة تی.دبلیو.ای. ایفا کرده است. اکبر هاشمی رفسنج-انی - ک-ه در مطبوعات ایران به عنوان کاندیدای احتمالی در انتخابات آیندة رئیس جمهوری از وی یاد شده - هنگام دیدار از دمشق در اولین مرحله از سفر حسن نیت که وجهة بین المللی جدیدی برای ایران بود, برای آزادی گروگان ها پافشاری کرد. رفسنجانی چندین عضو گروه شیعة افراطی حزب الله و دیگر رهبران شیعه را فرا خواند و به گفتة یک مقام امریکایی, گفت وگوهای دشواری را برای رهایی گروگان ها با آن ها انجام داد. این مقام امریکایی گفت: "من تصور نمی کنم آن ها (دولت ایران) قبل از جریان هواپیماربایی از آن اطلاع داشتند." وی ضمن ابراز این مطالب که این زمان دشواری برای رفسنجانی بود, افزود: ایران در صدد خروج از انزوای دیپلماتیک و ارائه یک وجهه "میانه" در سطح جهانی بود.»

ب) دو برخورد با مسئله بغرنج ایران

به جز ماجرای هواپیماربایی, ارتباط ایران و امریکا تحت شعاع دو موضوع مهم دیگر نیز بود: "تروریسم" و تبادل سلاح در برابر "گروگان".

امریکا از سویی دشمنی با ایران را در قالب مبارزه با تروریسم توجیه و تبلیغ می کرد و از سوی دیگر در پی یافتن راه های مناسب برای نزدیک شدن به ایران بود. شاید مطلب مندرج در روزنامة "واشنگتن پست" توضیحی بر این دوگانگی باشد. این روزنامه - که بازگو کنندة مواضع بخشی از نخبگان امریکا بوده است - در ٣/٤/١٣٦٤ نوشت: «در اسلام سیاست و مذهب از یک دیگر جدایی ندارند. در آخرین سال های قرن بیستم بنیادگرایی اسلامی که ایران موعظه گر آن است, به صورت قدرت مندترین عامل نارضایتی و انقلاب در خاورمیانه در آمده است. این نیرو در ماجرای ربودن هواپیمای تی.دبلیو.ای., حمله به مقر تفنگ داران امریکایی یا حمله به سفارت امریکا در بیروت و حمله به محل هیئت امریکایی در کویت طی ٢٦ ماه گذشته جلوه نموده است.

دشمن امریکا یک جنبش مذهبی است که سربازانش از یک کشور با فرقة خاص نیامده اند, با این همه, کشور ایران منزل گاه اقداماتی است که ایالات متحده را چنین آشفته کرده است. دولت ریگان باید با احتیاط بسیار سه راه حل را مورد نظر قرار دهد: استفاده از نیروی نظامی و اعمال تحریم های اقتصادی و یا ایجاد روابط حسنه. ایجاد روابط حسنه نمی تواند سریع یا آسان باشد, به ویژه در کشوری که انتخابات ریاست جمهوری هر چهارسال یک بار تجدید می شود. ثمرات چنین اقدامی نیز در دوران ریاست جمهوری پرزیدنت "ریگان" و احتمالاً در طول حیات آیت الله خمینی آشکار نخواهد شد, اما این نمی تواند به معنای آن باشد که ایالات متحده نباید زمینة قبلی را در این مورد فراهم سازد.» واشنگتن پست سپس