تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣١٥
هشدارى است شامل همه مردم و بيم دادنى است از خدا آن آفريدگار جهانيان و رسول را در تفاصيل آن دخالتى نيست. او نيز نمىداند كه چه وقت خدا فرمان عذاب خواهد داد. اگر رسول خدا كه حامل انذار است نمىداند كه قيامت چه وقت مىآيد، پس چه كسى مىداند؟ هيچ كس! ما در سوره طه خوانديم كه «قيامت آمدنى است، مىخواهم زمان آن را پنهان دارم تا هر كس در مقابل كارى كه كرده است سزا ببيند». (آيه ١٥) چه وحشتناك است. قيامت در راه است با همه هول و هراسش و حوادث دردناكش و كسى نمىداند چه وقت خواهد آمد.
مخفى نگاه داشتن زمان قيامت تأثير به سزا در اعمال مردم دارد. اگر خداوند زمان قيامت يا زمان مرگ را معين كند، مردم در عمل سستى خواهند كرد.
همانند عمر بن سعد كه چون از طرف دولت اموى به او پيشنهاد جنگ با حسين (ع) در مقابل حكومت رى شد، او با خود به كشاكش پرداخت عمل خود را كه همانا قتل امام حسين بود توجيه كرد.
و و اللَّه لا أدري و إنّي لحائر
أفكر في أمري على خطرين
أ أترك ملك الريّ و الريّ منيتي
أم أرجع مأثوما بقتل حسين
حسين ابن عمي و الحوادث جمّة
ولي في الريّ قرّة عين
يقولون: إنّ اللَّه خالق جنّة
و نار و تعذيب و غل يدين
فإن صدقوا فيما يقولون إنني
أتوب إلى الرحمن من سنتين
/ ٣٩٤ و إن إله الكون يغفر زلّتي
و إن كنت فيها أرذل الثقلين
و إن كذّبوا فزنا بدنيا عظيمة
و ملك عظيم دائم الحجلين