تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٠٦ - وعده حق

٢- وابستگيها و دوستيهايى كه از بن منحرف‌اند. چون وابستگى رئيس طايفه و رئيس جامعه و طاغوت و ...

اين وابستگيها خطاست: زيرا خداى سبحان به انسان اجازه نمى‌دهد كه به عبث از انسان ديگرى متابعت كند. كسانى كه بايد از آنها متابعت كرد همانهايند كه قرآن معين كرده است: يعنى خدا و پيامبر و اولو الامر كه امامان عليهم السلام هستند.

[١٠٠] لَهُمْ فِيها زَفِيرٌ وَ هُمْ فِيها لا يَسْمَعُونَ‌ آنان در جهنم فرياد مى‌كشند و در آنجا هيچ نمى‌شنوند.» يعنى چيزى جز ناله و فرياد ندارند ولى از شدت عذاب و الم صداى فرياد يكديگر را نمى‌شنوند.

[١٠١] جمعى از مؤمنان صادق هستند كه از آتش جهنم به دوراند و در نعمتهاى بهشت متنعم. در حالى كه جمعى ديگر در آتش مى‌سوزند. گوشهاى آنها/ ٣٨١ از شدت فرياد و فغان گرفته شده آن سان كه حس سامعه را از دست داده‌اند. اين نعمت بزرگى كه در دنيا سپاس آن ادا نكردند و در راه اطاعت پروردگار به كارش نبرند.

[١٠١] إِنَّ الَّذِينَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِنَّا الْحُسْنى‌ أُولئِكَ عَنْها مُبْعَدُونَ‌ كسانى كه پيش از اين مقرر كرده‌ايم كه به آنها نيكويى كنيم از جهنم بركنارند.» «نيكويى» مراد رسالت نيكو و انديشه نيكو و سيرت نيكو است. خدا آنان را در دنيا موفق داشته و از اين رو در آخرت از آتش جهنم بركنارند.

[١٠٢] لا يَسْمَعُونَ حَسِيسَها وَ هُمْ فِي مَا اشْتَهَتْ أَنْفُسُهُمْ خالِدُونَ‌ اينان صداى دوزخ را نمى‌شنوند و در بهشت هر چه خواهند مهياست. جاودانه‌اند.» از نعم جاويدان و حور و غلمان بهره‌ور خواهند بود.

[١٠٣] لا يَحْزُنُهُمُ الْفَزَعُ الْأَكْبَرُ وَ تَتَلَقَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ هذا يَوْمُكُمُ الَّذِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ‌ آن وحشت بزرگ غمگينشان نكند و فرشتگان به ديدارشان آيند اين همان روزى است كه به شما وعده داده شده بود.»