تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٩٦ - شرح آيات

[١١٧] فَقُلْنا يا آدَمُ إِنَّ هذا عَدُوٌّ لَكَ وَ لِزَوْجِكَ فَلا يُخْرِجَنَّكُما مِنَ الْجَنَّةِ فَتَشْقى‌ گفتيم: اى آدم اين دشمن تو و همسر تو است. شما را از بهشت بيرون نكند كه نگونبخت شوى.» خداى تعالى براى آدم و زوجه‌اش بيان نمود كه شيطان دشمن آنهاست و براى اخراج آنها از بهشت سعى مى‌كند. از اين آيه چند نكته استفاده مى‌كنيم.

١- انسان بايد دشمن خود ابليس را بشناسد و همواره او را دشمن دارد.

٢- ابليس همان قدر كه با مرد دشمن است با زن هم دشمن است. حتى زن بايد بيشتر از مرد از ابليس حذر كند.

٣- هدف شيطان گمراه كردن بشر است و كشيدن آنهاست به شقاوت مادى و معنوى وسيله او در اين كار فريب دادن و مكر نمودن و خدعه كردن است.

[١١٨/ ١١٩] إِنَّ لَكَ أَلَّا تَجُوعَ فِيها وَ لا تَعْرى‌* وَ أَنَّكَ لا تَظْمَؤُا فِيها وَ لا تَضْحى‌ كه تو در بهشت نه گرسنه و نه برهنه مانى* و نه تشنه مى‌شوى و نه دچار تابش آفتاب.» اين چهار كه بر شمرد از نعم مادى است كه خداوند در بهشت به وديعت نهاده است و آنها نعمت‌هاى خوردن و لباس پوشيدن و نوشيدن و داشتن مسكن است.

[١٢٠] ولى آيا ممكن است كه شيطان انسان را به حال خود رها كند؟ ... هرگز.

فَوَسْوَسَ إِلَيْهِ الشَّيْطانُ قالَ يا آدَمُ هَلْ أَدُلُّكَ عَلى‌ شَجَرَةِ الْخُلْدِ وَ مُلْكٍ لا يَبْلى‌ شيطان وسوسه‌اش كرد و گفت: اى آدم! آيا تو را به درخت جاويدانى و ملكى زوال ناپذير راه بنمايم؟»/ ٢٤٢ از اين آيه چند نكته استفاده مى‌شود

١- شيطان انسان را وسوسه مى‌كند و غرائز سركوفته و خاموش شده را بر مى‌انگيزد، تا بتواند تخم شبهات را در دلها بيفشاند. بر ماست كه اين كيد او را بشناسيم تا مباد به دام او بيفتيم.