تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٨ - رهنمودهايى از آيات
معناى واژهها
١٦ [انتبذت]: اصل آن به معناى افكندن است. يعنى در گوشهاى رفت و نشست.
٢٠ [بغيّا]: زناكار.
/ ١٨
يحيى نمونه يك ميراثبر صالح
رهنمودهايى از آيات
در چهار چوب سخن از انسان و فرزندانش، آيات اوليه سوره مريم از زكريا سخن به ميان آورد، زكريا كه پيرى سالخورده بود و با وجود اين در اعماق دلش آرزويى بود كه با پروردگار خود آن را در ميان نهاد و پروردگارش يحيى را به او ارزانى داشت.
در آيات قرآن از صفات يحيى سخن رفته است كه يك فرزند صالح چگونه تواند بود و چگونه بايد پدر، فرزند خود را در مواردى كه به او يا به جامعه مرتبط است زير نظر داشته باشد.
در اينجا وجه ديگرى است از اين رابطه و آن رابطه مادر است با فرزندش و اين امر در خلال داستان مريم بازگو مىشود. مريم زاينده يكى از پيامبران خداست.
خدا به او فرزندى نيكو و آراسته به فضايل و پيراسته از رذايل عطا كرد. مريم مثل اعلى و الگوى برازنده همه مادران شد.
از خلال آنچه در قرآن در باب صفات يحيى و قصه مريم آمده است چند مسئله روشن مىشود.