تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٦٠ - شرح آيات

وعد و وعيد فرعون ارجى ننهادند. از آن اعتبارى كه نزد فرعون داشتند چشم پوشيدند ولى از حضيض دنيا به اوج عالم بالا بال گشودند.

و در نتيجه به اين مرتبه والا رسيدند. آرى حرف ايمان آنها در اين شرايط به مفهوم رويارويى با سلطه‌هاى شهوت و زور با همه ابعاد آن است. آنها در لحظه‌اى حسّاس كه خداوند در دلهايشان تجلّى يافت پس از آمادگى براى فداكارى و چشمپوشى از همه چيز در راه خدا و حقّى كه خود، آن را ديدند همه اين مراحل را پيمودند.

ثالثا: آنان اگر هم طاغوت را مى‌پرستيدند از اعماق دل نبود بلكه به دلالت عقل و وحى ضمير دريافته بودند كه پرستش كسى چون فرعون يك جرم عظيم است معجزه موسى چون تازيانه‌اى بود كه و جدان خفته ايشان را بيدار ساخت/ ١٩٤ و ناگهان به سجده در آمدند و گفتند

[٧٣] إِنَّا آمَنَّا بِرَبِّنا لِيَغْفِرَ لَنا خَطايانا وَ ما أَكْرَهْتَنا عَلَيْهِ مِنَ السِّحْرِ اينك به پروردگار خويش ايمان آورديم تا از خطاهاى ما و آن جادوگرى كه ما را بدان واداشتى در گذرد.» اگر اين ايمان و اين آرزوى آمرزش، عذاب و بر دار شدن را در پى داشته باشد، به جان مى‌توان خريد. اين يك ايمان حقيقى است كه ايمان آورنده را براى هر كيفرى مهيا مى‌سازد.

اگر چه آمرزش پروردگارشان را به طور عام خواستار بودند ولى از گناه جادوگرى به طور مشخص نام بردند، زيرا به ابعاد فساد انگيز آن آشنا بودند و مى‌دانستند تا چه حد سبب گمراهى مردم مى‌شود و وسيله‌اى است براى مبارزه با اديان الهى.

وَ اللَّهُ خَيْرٌ وَ أَبْقى‌ خدا بهتر و پايدارتر است.» اين در جواب فرعون است كه مى‌گفت: عذاب من سخت‌تر و پايدارتر است. اكنون اينان مى‌گويند كه تو و عذابت زوال‌پذير هستيد. تنها باقى لا يزال ذات احديت است.