تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٥٦ - شرح آيات

[٦٨] قُلْنا لا تَخَفْ إِنَّكَ أَنْتَ الْأَعْلى‌ گفتيم مترس كه تو برتر هستى.» اين آيه نظر دوم را تأييد مى‌كند و به موسى اطمينان مى‌دهد كه غلبه با اوست و نبايد از شكست بترسد. مردان خدا همواره در چنين وضع روحى هستند. بيم آن دارند كه وسايل ارتباط جمعى/ ١٨٩ و فرهنگ گمراه كننده قلوب مردم را فاسد كنند و جايى براى ارشاد آنان باقى نگذارند. ولى بايد بر خوف خود غلبه جويند و به قلم و بيان خود اعتماد داشته باشند و يقين كنند كه در اين پيكار همواره حق است كه بر باطل غالب مى‌شود.

[٦٩] وَ أَلْقِ ما فِي يَمِينِكَ تَلْقَفْ ما صَنَعُوا آنچه در دست دارى بيفكن تا هر چه را كه ساخته‌اند ببلعد.» عصاى موسى به بلعيدن آن رسنها و چوبدستها آغاز كرد و هم وجود مادى آنها را نابود كرد و هم آثار روانى آنها را.

إِنَّما صَنَعُوا كَيْدُ ساحِرٍ وَ لا يُفْلِحُ السَّاحِرُ حَيْثُ أَتى‌ آنان حيله جادوان ساخته‌اند و جادوگر هيچگاه پيروز نمى‌شود.» آن سان كه تاريكى از نور منهزم مى‌شود باطل هم از برابر حقيقت مى‌گريزد.

جادو هم در برابر معجزه پايدارى نتواند و خداى تعالى درباره جادوگران چنين فرموده كه «آنان جز به فرمان خدا به كس زيانى نرسانند».

و به همين سبب است كه مى‌فرمايد جادوگر پيروز نگردد و در آخرت هم به عذاب اليم گرفتار مى‌آيد.

[٧٠] درست است كه جادوگر را جز خسران عاقبتى نيست ولى تا كى و با چه شرايطى؟ تا زمانى كه به همان پيشه انحرافى خود ادامه دهد. اما اگر توبه نمود و به خدا ايمان آورد و از رسول پيروى كرد، مسلما عاقبتش خير خواهد شد و اين ما را بدين اصل اخلاقى رهبرى مى‌كند كه هر كس در گرو عمل خويش است. و در سعادت او رنگ و نژاد را تأثيرى نيست.

موسى از ساحران طلب كرد كه آنان نخست بيفكنند تا اثر پيروزى‌اش در