تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٤٤ - جنبه اجتماعى رسالت

تا زمانى كه هدايت تحقق يابد.

[٤٨] إِنَّا قَدْ أُوحِيَ إِلَيْنا أَنَّ الْعَذابَ عَلى‌ مَنْ كَذَّبَ وَ تَوَلَّى‌ هر آينه به ما وحى شده است كه عذاب براى آن كسى است كه راست را دروغ شمارد و از آن رخ برتابد.» از سياق مطلب برمى‌آيد كه دومين انديشه‌اى كه رسالت الهى مطرح مى‌كند، انديشه مسئوليت است و بشر در برابر عملش پاداش مى‌بيند. پس اگر از هدايت پيروى كند به صلح و «سلام» هم خواهد رسيد ولى اگر تكذيب كند و رخ برتابد نصيب او عذاب است./ ١٧٣ اين انديشه‌اى است كه فطرت و سرشت بشر آن را تأكيد مى‌كند و آن سنگ بناى كاخ فرهنگ سالم است.

[٤٩] قالَ فَمَنْ رَبُّكُما يا مُوسى‌ گفت اى موسى پروردگار شما كيست؟» بشر در طول تاريخ معتقد بوده است كه خدا آفريدگار آسمانها و زمين است. ولى اين اعتقاد همواره با شرك آميخته بوده است.

از اين رو اين سؤال را مطرح كرده است كه وقتى فرعون درباره پروردگار موسى و هارون از آنها مى‌پرسد، مقصودش چيست؟ جواب اين است كه شايد فرعون مى‌خواهد حركت موسى و هارون را از نوع جنبشهاى سياسى زمينى به حساب آورد و هنگامى كه مى‌پرسد پروردگار شما كيست؟ يعنى مسئول جنبش شما كيست؟ فرعون مى‌گويد: شما مى‌خواهيد سلطنت مرا براندازيد و دولت ديگرى روى كار بياوريد. ولى موسى به او پاسخ مى‌دهد كه ما را قصد برافكندن اين حكومت يا آوردن آن حكومت نيست. ما مى‌خواهيم نوع بشر و بويژه بنى اسراييل را برهانيم. آنهم نه تنها از بندگى تو، بلكه از بندگى هر سلطه ديگرى. دعوت ما به بندگى خداست كه آزادى مطلق است.

[٥٠] قالَ رَبُّنَا الَّذِي أَعْطى‌ كُلَّ شَيْ‌ءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدى‌ گفت

پروردگار ما، همان كسى است كه آفرينش هر چيز را به او ارزانى داشته و سپس هدايتش كرده است.»