تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٠٨ - نگاهبانى خدا

فواصل ميان ستارگان را با واحدهاى معتاد متعارف مى‌سنجيدند پس از چندى كه ادوات اندازه‌گيرى تلسكوپها تكامل يافت آنها را به سال نورى سنجيدند با توجه به اين كه نور در هر ثانيه ٣٠٠٠٠٠ كيلومتر راه طى مى‌كند و گفتند فاصله ميان فلان ستاره و زمين فلان ميليون سال نورى است.

اين ارقام گاه چنان عظيم مى‌شوند كه بسا انسان آنها را تصديق نكند ولى زمانى هم بود كه ما فرود آمدن انسان را بر كره ماه محال مى‌پنداشتيم در حالى كه بعدها آن را به چشم خود ديديم. قرآن حكيم اشارت بر اين دارد كه رسالت آسمانى نورى است كه از سوى آفريننده آسمان بلند نازل مى‌شود.

[٥] الرَّحْمنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوى‌ خداى رحمان بر عرش استيلا دارد.» خدا رحمان است زيرا آسمانها و زمين و ستارگان و اين فضاى بى‌انتها و اين انسان را آفريده است. پس رحمت او در ايجاد اشياء بعد از عدم تجلى مى‌كند و آنها را پس از نيستى هستى مى‌بخشد.

/ ١٢٧ خداوند تعالى پس از آفريدن آسمان آن را عبث و به حال خود رها نمى‌كند بلكه بر آن استيلا و اشراف دارد به امر اوست كه آسمان بر پاست و به امر اوست كه آسمان مى‌گردد. آرى خداست كه بر آسمانها و زمين سيطره دارد و بر همه ذرات آن محيط است و از همه ذرات آن آگاه. چنان كه در حديث شريف آمده كه حجاج بن عبد الرحمن از ابو عبد اللَّه امام صادق (ع) پرسيد معنى «الرَّحْمنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوى‌» چيست؟ فرمود يعنى خدا بر همه آن احاطه دارد. هيچ چيز نيست كه از چيز ديگرى به او نزديكتر باشد هيچ چيز از او دور نيست. خدا بر هر چيز استيلا و اشراف دارد. [٣] عرش در اينجا به معنى مركز قدرت و سلطه و تدبير است. نادان‌اند كه مى‌پندارند كه عرش همانند تختى است كه خدا بر آن استقرار دارد. هرگز، چنين‌