الصحيح من سيرة الإمام علي (عليه السلام)
(١)
٥ ص
(٢)
٣٧ ص
(٣)
٧٥ ص
(٤)
٩٩ ص
(٥)
١٥١ ص
(٦)
١٧٩ ص
(٧)
٢١٥ ص
(٨)
٢٦١ ص
(٩)
٢٩٧ ص
(١٠)
٣٢٥ ص
(١١)
٥ ص
(١٢)
٧ ص
(١٣)
٨ ص
(١٤)
١٠ ص
(١٥)
١١ ص
(١٦)
١١ ص
(١٧)
١١ ص
(١٨)
٢٨ ص
(١٩)
٣٠ ص
(٢٠)
٣١ ص
(٢١)
٧٠ ص
(٢٢)
٣٧ ص
(٢٣)
٧١ ص
(٢٤)
٧٢ ص
(٢٥)
٧٣ ص
(٢٦)
٧٤ ص
(٢٧)
٧٥ ص
(٢٨)
٧٦ ص
(٢٩)
٧٧ ص
(٣٠)
٧٨ ص
(٣١)
٧٩ ص
(٣٢)
٨٠ ص
(٣٣)
٨١ ص
(٣٤)
٨٢ ص
(٣٥)
٨٣ ص
(٣٦)
٨٤ ص
(٣٧)
٧٥ ص
(٣٨)
٨٥ ص
(٣٩)
٨٦ ص
(٤٠)
٨٧ ص
(٤١)
٨٨ ص
(٤٢)
٨٩ ص
(٤٣)
١٠٠ ص
(٤٤)
١٠١ ص
(٤٥)
١٠٢ ص
(٤٦)
١٠٣ ص
(٤٧)
١٠٤ ص
(٤٨)
٩٩ ص
(٤٩)
١٠٥ ص
(٥٠)
١٠٦ ص
(٥١)
١٠٧ ص
(٥٢)
١٠٨ ص
(٥٣)
١٠٩ ص
(٥٤)
١١٠ ص
(٥٥)
١١١ ص
(٥٦)
١١٢ ص
(٥٧)
١١٣ ص
(٥٨)
١١٤ ص
(٥٩)
١١٥ ص
(٦٠)
١١٦ ص
(٦١)
١١٧ ص
(٦٢)
١١٨ ص
(٦٣)
١١٩ ص
(٦٤)
١١٠ ص
(٦٥)
١١١ ص
(٦٦)
١٥١ ص
(٦٧)
١١٢ ص
(٦٨)
١١٣ ص
(٦٩)
١١٤ ص
(٧٠)
١١٥ ص
(٧١)
١١٦ ص
(٧٢)
١١٧ ص
(٧٣)
١١٨ ص
(٧٤)
١١٩ ص
(٧٥)
١١٠ ص
(٧٦)
١١١ ص
(٧٧)
١١٢ ص
(٧٨)
١٧٩ ص
(٧٩)
١١٣ ص
(٨٠)
١١٤ ص
(٨١)
١١٥ ص
(٨٢)
١١٦ ص
(٨٣)
١١٧ ص
(٨٤)
١١٨ ص
(٨٥)
١١٩ ص
(٨٦)
٢٨٠ ص
(٨٧)
٢٨١ ص
(٨٨)
٢٨٢ ص
(٨٩)
٢٨٣ ص
(٩٠)
٢٨٤ ص
(٩١)
٢٨٥ ص
(٩٢)
٢١٥ ص
(٩٣)
٢٨٦ ص
(٩٤)
٢٨٧ ص
(٩٥)
٢٨٨ ص
(٩٦)
٢٨٩ ص
(٩٧)
٣٠٠ ص
(٩٨)
٣٠١ ص
(٩٩)
٣٠٢ ص
(١٠٠)
٣٠٣ ص
(١٠١)
٣٠٤ ص
(١٠٢)
٣٠٥ ص
(١٠٣)
٣٠٦ ص
(١٠٤)
٣٠٧ ص
(١٠٥)
٣٠٨ ص
(١٠٦)
٣٠٩ ص
(١٠٧)
٣١٠ ص
(١٠٨)
٢٦١ ص
(١٠٩)
٣١١ ص
(١١٠)
٣١٢ ص
(١١١)
٣١٣ ص
(١١٢)
٣١٤ ص
(١١٣)
٢٧٠ ص
(١١٤)
٢٧٤ ص
(١١٥)
٢٧٥ ص
(١١٦)
٢٧٥ ص
(١١٧)
٢٧٧ ص
(١١٨)
٧٠٠ ص
(١١٩)
٧٠١ ص
(١٢٠)
٧٠٢ ص
(١٢١)
٧٠٣ ص
(١٢٢)
٧٠٤ ص
(١٢٣)
٧٠٥ ص
(١٢٤)
٧٠٦ ص
(١٢٥)
٧٠٧ ص
(١٢٦)
٧٠٨ ص
(١٢٧)
٧٠٩ ص
(١٢٨)
٧١٠ ص
(١٢٩)
٧١١ ص
(١٣٠)
٧١٢ ص
(١٣١)
٧١٣ ص
(١٣٢)
٧١٤ ص
(١٣٣)
٧١٥ ص
(١٣٤)
٢٩٧ ص
(١٣٥)
٧١٦ ص
(١٣٦)
٧١٧ ص
(١٣٧)
٧١٨ ص
(١٣٨)
٧١٩ ص
(١٣٩)
٧٢٠ ص
(١٤٠)
٧٢١ ص
(١٤١)
٧٢٢ ص
(١٤٢)
٧٢٣ ص
(١٤٣)
٧٢٤ ص
(١٤٤)
٧٢٥ ص
(١٤٥)
٧٢٦ ص
(١٤٦)
٧٢٧ ص
(١٤٧)
٧٢٨ ص
(١٤٨)
٧٢٩ ص
(١٤٩)
٧٣٠ ص
(١٥٠)
٧٣١ ص
(١٥١)
٧٣٢ ص
(١٥٢)
٧٣٣ ص
(١٥٣)
٣٢٥ ص
(١٥٤)
٧٣٤ ص
(١٥٥)
٧٣٥ ص
(١٥٦)
٧٣٦ ص
(١٥٧)
٧٣٧ ص
(١٥٨)
٧٣٨ ص
(١٥٩)
٧٣٩ ص
 
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص

الصحيح من سيرة الإمام علي (عليه السلام) - العاملي، جعفر مرتضى - الصفحة ١٩٧

عجوزاً كبيرة ضمته فربته، وإن ملكاً من ملوك بني إسرائيل كان له قاضيان، وكان لهما صديق، وكان رجلاً صالحاً، وكانت له امرأة ذات هيئة جميلة، وكان يأتي الملك فيحدثه، فاحتاج الملك إلى رجل يبعثه في بعض أموره، فقال للقاضيين: اختارا رجلاً أرسله في بعض أموري.

فقالا: فلان، فوجهه الملك.

فقال الرجل للقاضيين: أوصيكما بامرأتي خيراً.

فقالا: نعم.

فخرج الرجل، فكان القاضيان يأتيان باب الصديق، فعشقا امرأته، فراوداها عن نفسها، فأبت.

فقالا لها: والله لئن لم تفعلي لنشهدن عليك عند الملك بالزنا، ثم ليرجمنك.

فقالت: افعلا ما أحببتما، فأتيا الملك، فأخبراه، وشهدا عنده أنها بغت.

فدخل الملك من ذلك أمر عظيم، واشتد بها غمه، وكان بها معجبا.

فقال لهما: إن قولكما مقبول، ولكن ارجموها بعد ثلاثة أيام، ونادى في البلد الذي هو فيه: احضروا قتل فلانة العابدة، فإنها قد بغت. وإن القاضيين قد شهدا عليها بذلك، وأكثر الناس في ذلك.

وقال الملك لوزيره: ما عندك في هذا من حيلة؟!

فقال: ما عندي في ذلك من شيء.

فخرج الوزير يوم الثالث، وهو آخر أيامها، فإذا هو بغلمان عراة