راه رشد - دهقان، اكبر - الصفحة ٦٣ - وصيت به خير و حق

لخلقه»[١] بزرگ‌ترين مردم از لحاظ مرتبه نزد خدا در روز قيامت كسى است كه براى نصيحت خلق در زمين بيشتر سعى و تلاش نمايد.

امام صادق ٧ مى‌فرمايد: «يجب للمؤمن على المؤمن النصيحة له فى المشهد و المغيب»[٢] بر مؤمن واجب است كه در حضور و غياب، خيرخواه مؤمن باشد و نيز مى‌فرمايد: «عليكم بالنّصح لله فى خلقه فلن تلقاه بعمل افضل منه»[٣] بر شما باد به نصيحت كردن مخلوق براى رضاى الهى كه خدا را به عمل بهتر از آن ملاقات نكنى.

وصيت به خير و حق‌

قرآن كريم، يكى از روش‌هاى مؤثر و مفيد در تربيت نفس را مسأله وصيت دانسته است. وصّيت به عنوان يك روش تربيتى منحصراً در وقت مرگ و آن هم براى تقسيم اموال و تعيين تكاليف به كار نمى‌رود وصيت كه به معناى سفارش و خواستن بعضى از امور است به صورت گسترده در اسلام براى بيان وظايف فردى و اجتماعى و رعايت مسايل اخلاقى به كار رفته است.

قرآن از حضرت عيسى ٧ نقل مى‌كند: «و اوصانى بالصلوة و الزكوة ما دمت حيا»[٤] خداوند به من وصيت و سفارش كرد كه تا وقتى زنده هستم نماز

[١] - اصول كافى، ج ٢، ص ٢٥٨

[٢] - اصول كافى، ج ٣، ص ٢٩٦- ٢٩٧

[٣] - بحارالانوار، ج ٧٤، ص ٣٣٨

[٤] - مريم، ٣١