راه رشد - دهقان، اكبر - الصفحة ٢٤٥ - آثار اخلاص
وگفتار وكردار خود را ونيز انسان مسلمان، مسلمان نيست، مگر آنكه پارسا و پرهيزگار باشد و پارسايى نيز به دست نمىآيد مگر آنكه انسان، زاهد باشد.
٢. محبوبيت نزد خداوند: قال على ٧: «احبّ عباداللَّه من اخلص»[١] محبوبترين بندگان خدا كسى است كه داراى اخلاص باشد.
٣. سرانجام نيك: قالت فاطمة الزهراء ٣: «من اصعد الى اللَّه خالص عبادته اهبط اللَّه عزوجل اليه افضل مصلحته»[٢] كسى كه عبادت با اخلاص را به سوى خدا تقديم بدارد خداوند هم برترين مصلحتها را براى او منظور مىدارد.
٤. آزادگى: قال على ٧: «بالاخلاص يكون الخلاص»[٣] به وسيله اخلاص است كه انسان از اسارتها آزاد مىشود.
٥. جارى شدن حكمت از قلب بر زبان: قال رسولاللَّه ٦: «ما اخلص عبدللَّه عزوجل اربعين صباحاً الّا جرت ينابيع الحكمة من قلبه على لسانه»[٤] كسى كه تا چهل شبانهروز براى خدا اخلاص پيشه كند، چشمهسار حكمت از قلب وى بر زبانش جارى مىشود.
٦. سعادت: قال على ٧: «السعيد من اخلص الطاعة»[٥] سعادتمند كسى است كه طاعت خود را براى خدا خالص گرداند.
٧. رسيدن به هدف ومقصود: قال على ٧: «اخلص تنل»[٦] اخلاص بورز تا به
[١] - نهجالبلاغه، خ ٨٧
[٢] - بحارالانوار، ج ٧٠، ص ٢٥٠
[٣] - كافى، ج ٢، ص ٣٤٠
[٤] - بحار، ج ٧٠، ص ٢٤٢
[٥] - غرر، ج ١، ص ٤٦
[٦] - غررالحكم