راه رشد - دهقان، اكبر - الصفحة ١٠٩ - شيوه امر به معروف
مراة المؤمن»[١] يعنى مؤمن آيينه مؤمن است. اگر در اين حديث جالب و كوتاه دقت كنيم نكاتىرا در باره شيوه امر به معروف استفاده مىكنيم. از جمله:
١. آيينه از روى صفا عيب را مىگويد، نه از روى انتقام و غرض.
٢. آيينه زمانى عيب را نشان مىدهد كه خودش گردوغبار نداشته باشد.
٣. مراعات مقام و منصب را نمىكند.
٤. عيب رااز آنچه هست بزرگ ترنشان نمىدهد.
٥. آيينه همراه با نشان دادن عيب، نقاط قوت را نيز نشان مىدهد.
٦. عيب را روبهرو مىگويد نه پشت سر.
٧. عيب را بى سر و صدا مىگويد.
٨. آيينه را اگر شكستيم باز عيب ما را بيان مىكند. مؤمن را اگر تحقير كردى باز دست از سخن خود بر نمىدارد.
٩. آيينه عيب را در دل خود نگه نمىدارد و همين كه از كنارش رد شدى عيب از صفحه او پاك مىشود.
١٠- اگر آيينه عيب مرا گفت بايد خود را اصلاح كنم، نه آن كه آيينه را بشكنم آرى اگر مسلمانى نهى از منكر كرد شما گناه را از خود دور كن و به انتقاد كننده اعتراض نكن[٢].
|
اى غزالى گريزم از يارى |
كه اگر بد كنم نكو گويد |
|
|
مخلص آن شوم كه عيبم را |
همچو آيينه روبهرو گويد |
|
|
نه كه چون شانه با هزار زبان |
پشت سر رفته مو به مو گويد |
|
[١] - بحارالانوار، ج ٧٧، ص ٤١٦
[٢] - امر به معروف، نوشته حجةالاسلام محسن قرائتى، ص ١٩٠