راه رشد - دهقان، اكبر - الصفحة ٢٤٤ - آثار اخلاص

پيامبراكرم ٦: «ان صلاتى ونسكى و محياى و مماتى للَّه‌ربّ العالمين»[١]

حضرت على ٧: «و من الناس من يشرى نفسه ابتغاء مرضات اللَّه و اللَّه رَءُوف بالعباد»[٢]

اخلاص در روايات‌

اهميت اخلاص: قال على ٧: «طوبى لمن اخلص للَّه‌العبادة والدعاء ولم‌يشغل قلبه بما ترى عيناه ولم‌ينس ذكراللَّه بماتسمع اذناه ولم‌يحزن صدره بما اعطى غيره»[٣] خوشا به حال كسى كه عبادت و دعاى خويش را خالصانه انجام مى‌دهد و قلب خود را به آنچه ديدگانش مى‌بيند گرفتار نمى‌سازد و همواره به ياد خدا هست و شنيدنى‌ها او را از ياد خدا غافل نمى‌سازد و از آنچه ديگران دارند، محزون نمى‌شود.

آثار اخلاص‌

١. زهد: قال على ٧: «طوبى لمن اخلص للَّه‌عمله وعلمه وحبّه وبغضه واخذه و تركه وكلامه وصمته وفعله وقوله لايكون المسلم مسلماً حتى يكون ورعاً ولايكون ورعاً حتى يكون زاهداً»[٤] خوشا به حال كسى كه خالص گرداند براى خدا عمل و علم و دوستى و دشمنى و پذيرفتن و ترك كردن و گفتن و لب فرو بستن‌

[١] - انعام، ١٦١

[٢] - بقره، ٢٠٧

[٣] - كافى، ج ٢، ص ١٦

[٤] - بحارالانوار، ج ٧٠، ص ٢٢٩