راه رشد - دهقان، اكبر - الصفحة ٢٢٧ - تعريف توبه

كمّيت و كيفيّت در توبه‌

يكى از اهداف قرآن كريم در تزكيه روح بشر اين است كه انسان‌ها داراى روحيه توبه و انابه باشند و هميشه خود را بنده مقصر خداوند بدانند، لذا در قرآن كريم مسأله توبه از نظر كمى و كيفى بيان شده است. امّا از نظر كميت قرآن مى‌فرمايد: «توبوا الى اللَّه جميعاً»[١] همه انسان‌ها به سوى خداوند از همه گناهان توبه كنند. امّا از نظر كيفيت‌ «توبوا الى اللَّه توبة نصوحاً»[٢] نصوح از نصح (به ضم) مشتق است و به معناى اخلاص است.

«قيل للامام على ٧ ما التوبه النصوح فقال ٧ ندم بالقلب و استغفار باللسان و القصد على ان لا يعود»[٣] از حضرت على ٧ پرسيدند: توبه نصوح چيست؟

فرمود: پشيمانى قلبى و استغفار به زبان و تصميم بر ترك گناه.

توبه در قرآن‌

تعريف توبه‌

الف) بازگشت از خطا به طاعت و پشيمانى از گناه. «انه من عمل سوء بجهالة ثم تاب من بعده و اصلح»[٤]

ب) به معناى بخشش وپذيرش توبه: هرگاه با حرف (عَلى‌) همراه باشد از

[١] - نور، ٣١

[٢] - تحريم، ٨

[٣] - بحارالانوار، ج ٧٨، ص ٤٨

[٤] - انعام، ٥٤