راه رشد - دهقان، اكبر - الصفحة ٢١٢ - دعا در روايات
مشغول است در حقيقت دعا نمىكند لذا هرگاه انسان از تمام اسباب قطع علاقه كرد آنگاه قرب و نزديكى حاصل مىشود و هرگاه به خودش توجه داشته باشد به خداوند نزديك نيست، چون همين توجه به نفس، انسان را از خدا دور مىكند از اينجا معناى قرب به خدا در پرتو دعا كه عبارت است از قطع علاقه از همه چيز و فقط توجه به خداوند روشن مىشود.
مرحوم فيض كاشانى گويد:
|
گفتم كه روى خوبت از ما چرانهانست |
گفتا توخود حجابى ورنه رخم عيان ست |
|
|
گفتم فراق تا كى گفتا كه تا تو هستى |
گفتم نفس همين است گفتاسخن همانست |
|
سعدى گويد:
|
دوست نزديكتر از من به من است |
وين عجبتر كه من از وى دورم |
|
دعا در روايات
١. فضيلت دعا: رسول گرامى اسلام ٦ مىفرمايد: دعا كردن برتر است از قرائت قرآن. «الدعاء افضل من قرائة القران»[١] و نيز مىفرمايد: دعا سلاح مؤمن و ستون دين و نور آسمان و زمين است. «الدعاء سلاح المؤمن و عمودالدين و نورالسموات و الارض»[٢] حضرت على ٧ مىفرمايد: بهترين سلاح دعا نمودن است «نعمالسلاح الدعاء»[٣].
[١] - الميزان، ج ٢، ص ٣٤
[٢] - كافى، ج ٢، ص ٤٦٨
[٣] - غررالحكم