راه رشد - دهقان، اكبر - الصفحة ٥٨ - سيماى موعظه در روايات

فرزند نوجوانش را چنين بيان مى‌كند «و اذ قال لقمان لابنه و هو يعظه يا بنىّ لا تشرك باللَّه»[١] چه اين‌كه موعظه خداوند به حضرت نوح را كه عمر طولانى داشت نيز بيان مى‌كند «انّى اعظك ان تكون من الجاهلين»[٢]

دعوت به خداوند به وسيله موعظه‌

به پيامبر اكرم ٦ خطاب مى‌شود «ادع الى سبيل ربك بالحكمة و الموعظة الحسنة و جادلهم بالتى هى احسن»[٣] يعنى مردم را به اين طريق به راه خداوند بخوان كه اولًا سخن تو سنجيده و توأم با حكمت باشد ثانياً پند نيكو در آن باشد و ثالثاً با آن‌چه كه بهترين است با آن‌ها به بحث بپرداز.

سيماى موعظه در روايات‌

١. بهترين هديه: قال على ٧: «نعم الهدية الموعظة»[٤]

٢. موعظه بودن مرگ: قال رسول‌اللَّه ٦: «كفى بالموت واعظاً»[٥]

٣. موعظه بودن هر چيز: قال على ٧: «ان فى كل شى‌ء موعظة و عبرة لذوى اللبّ و الاعتبار»[٦] به درستى كه در هر چيزى موعظه و عبرتى است براى صاحبان خرد.

٤. حيات روح در پرتو موعظه: قال على ٧: «احى قلبك بالموعظة»[٧] و عنه ٧: «المواعظ حياة القلوب»[٨]

[١] - لقمان، ١٣

[٢] - هود، ٤٦

[٣] - نحل، ١٢٥

[٤] - غررالحكم

[٥] - تحف‌العقول، ص ٣٥

[٦] - غررالحكم

[٧] - نهج‌البلاغه، نامه ٧

[٨] - غررالحكم