راه رشد - دهقان، اكبر - الصفحة ١٦٦ - ٤ استدلال بر معاد

اين معنا دلالت مى‌كند از جمله: از حضرت سؤال مى‌كنند درباره شما كدام آيه قرآن نازل شده به همين آيه استدلال مى‌فرمايد و مى‌فرمايد: پيامبر بيّنه الهى داشت و شاهد من بودم‌[١] و آيه سوره رعد اين معنا را تأييد مى‌كند «و يقول‌ الذين كفروا لست مرسلًا قل كفى باللَّه شهيداً بينى وبينكم و من عنده علم الكتاب»[٢] كافران گويند: تو پيامبر نيستى بگو: همين اندازه بس كه خداوند ميان من و شما شاهد و گواه است و همچنين كسى كه نزد او علم كتاب است در روايات بسيارى از فريقين شيعه و سنى چنين مى‌خوانيم كه منظور از «من عنده علم الكتاب» حضرت على ٧ است.

٤. استدلال بر معاد

قرآن كريم براى اثبات قيامت استدلال‌هاى مختلفى نموده از طريق استدلال به آفرينش نخستين و تكيه به قدرت و حكمت و عدالت پروردگار كه اينك بعضى از آيات را ذكر مى‌كنيم:

١. آفرينش نخستين: «و ضرب لنا مثلًا و نسى خلقه قال من يحيى العظام و هى رميم قل يحييها الذى انشأها اول مرة و هو بكل خلق عليم»[٣] و براى ما مثالى زد و آفرينش خود را فراموش كرد و گفت: چه كسى اين استخوان‌ها را زنده مى‌كند در حالى كه پوسيده است؟ بگو: همان كسى آن را زنده مى‌كند كه نخستين بار آن را آفريد و او به هر مخلوقى آگاه است در غالب تفاسير نقل شده است كه مردى از مشركان قطعه استخوان پوسيده‌اى را پيدا كرد و گفت با اين دليل محكم به مخاصمه با محمد ٦ برمى‌خيزم و سخن او را درباره معاد ابطال مى‌كنم آن را برداشت و نزد پيامبر آمد و گفت: چه كسى مى‌تواند اين استخوان‌هاى پوسيده را از نو زنده كند؟ اين آيات در پاسخ او نازل شد.

[١] - تفسير برهان، ج ٢، ص ٢١٣

[٢] - رعد، ٤٣

[٣] - يس، ٨٠