راه رشد - دهقان، اكبر - الصفحة ١٢٤ - مهربانى پيامبر اكرم

دارد ديگر بعد از آن ستايش، ستايشى نيست.

ه: خداوند خلق او را عظيم فرموده براى اين‌كه با اخلاقش با مردم معاشرت داشت و با قلبش جدا بود پس ظاهرش با مردم باطنش با خدا بود

و: براى اين‌كه حضرت امتثال نمود ادبى كه خداى سبحان او را فرموده‌ «خذ العفو و امر بالعرف و اعرض عن الجاهلين»[١]

ز: خلق او را عظيم نموده براى اجتماع مكارم‌اخلاق در آن حضرت وتأييد مى‌كند اين معنا را آنچه حضرت فرموده: «انما بعثت لاتمّم مكارم الاخلاق»

ح: از عايشه پرسيدند: اخلاق پيامبر چگونه بود؟ گفت: «كان خُلقه القرآن»

ط: بعضى گفته‌اند: سرّ اين‌كه خداوند پيامبر را بر عظمت در اخلاق ستايش كرد آن است كه به او دستور داد تا به هدايت انبيا اقتدا كند «اولئك الذين هداهم اللَّه فبهديهم اقتده» كه منظور آن است كه به تمام فضايل اخلاقى كه در انبيا متفرق است اقتدا كند و چون اين درجه عاليه براى هيچ يك از انبياء پيشين ميسّر نشد خداوند او را به اخلاق عظيم ياد كرد.[٢]

مهربانى پيامبر اكرم ٦‌

قرآن كريم پيامبر اكرم را به عنوان دلسوزترين شخص نسبت به هدايت مردم معرفى مى‌كند لذا مى‌فرمايد: «لقد جاءكم رسول من انفسكم عزيز عليه ما عنتّم حريص عليكم بالمؤمنين رؤف رحيم»[٣]. رسولى از خود شما به سويتان آمد كه رنج هاى شما بر او سخت است و اصرار به هدايت شما دارد، و نسبت‌

[١] - اعراف، ١٩٩

[٢] - تفسير كبير، ج ٣٠، ص ٨٠؛ جامع الاحكام القرآن، ج ١٨، ص ٢٢٧

[٣] - توبه، ١٢٨