راه رشد - دهقان، اكبر - الصفحة ٤٦ - اهميت تربيت اخلاقى

كار طبيعى در اين است كه كار اخلاقى در وجدان هر بشرى داراى ارزش است و يك كار ارزشمند و گران‌بهاست و بشر براى اين كار قيمت وارزش قايل است آن هم نه قيمت مادى بلكه مافوق ارزش‌هاى مادى.[١]

آنچه مسلم است اين است كه فعلى را مى‌توان اخلاقى ناميد كه انسان را در رسيدن به كمال يارى كند، يعنى فعلى و صفتى كه به هر اندازه كه انسان را در رسيدن به كمال نهايى «قرب به خداوند» يارى كند يا زمينه را براى رسيدن به مقام قرب الهى فراهم آورد به همان اندازه از ارزش اخلاقى برخوردار است. با توجه به اين‌كه كمال نهايى انسان، رسيدن به مقام قرب الهى است. در نتيجه هر فعل و صفتى كه انسان را در رسيدن به اين مرتبه يارى كند و سبب ارتقاى انسان در مراتب قرب به پروردگار باشد فضيلت محسوب مى‌شود.[٢]

اهمّيت تربيت اخلاقى‌

آن‌قدر كه قرآن كريم و روايات اسلامى به مسأله تربيت اخلاقى انسان‌ها اهميت قايل شده‌اند نسبت به كمتر موضوعى اين طور توجه كرده‌اند چون رعايت اين مسأله باعث يك زندگى آرامبخش در جامعه مى‌شود مسأله حسن خلق و ملاطفت در برخوردها و ترك خشونت در معاشرت و احترام افراد مختلف را در نظر گرفتن و به شخصيت و حقوق ديگران ارج قايل شدن، از جمله صفات عالى و روحى هر انسان خود ساخته و تربيت شده است.

قرآن كريم دستورات فراوانى در زمينه عفو و بخشش، مدارا كردن، مهربان بودن و برادرى و اخوّت بين مؤمنين را توصيه فرموده و پيامبر اكرم را صاحب‌

[١] - فلسفه اخلاق، شهيد مطهرى، ص ١٣

[٢] - اخلاق اسلامى، ص ٥٣