راه رشد - دهقان، اكبر - الصفحة ٧٣ - مراقبه

ندارد؟ چرا همان گونه كه به ديگران رحم مى‌كنى به خودت رحم نمى‌كنى؟

مراقبه‌

قرآن كريم براى تربيت بشر در چند مورد مى‌فرمايد: خداوند رقيب و عالم به اعمال شما است‌ «ان اللَّه كان عليكم رقيباً»[١] همانا خداوند بر اعمال شما مراقب و حافظ و آگاه است. «و كان اللَّه على كل شئ رقيباً»[٢]. خداوند ناظر و نگهدار هر چيز است. «فلما توفيتنى كنت انت الرقيب عليهم»[٣] حضرت عيسى ٧ مى‌گويد: هنگامى كه مرا از ميانشان گرفتى تو خود مراقب آن‌ها بودى. و از آيات قرآن به دست مى‌آيد كه همه اعمال و حركات و گفتار و حتى نفس كشيدن‌ها و افكار و نيت‌هاى انسان در نامه عملش ثبت وضبط مى‌شود و براى حساب قيامت باقى مى‌ماند. بنابر اين بر هر انسان مؤمن لازم است مواظب و مراقب نفس خويش باشد كه گناه نكند و فرائض الهى از او ترك نشود. قرآن مى‌فرمايد: «و وضع الكتاب فترى المجرمين مشفقين مما فيه و يقولون يا ويلتنا ما لهذا الكتاب لايغادر صغيرة و لا كبيرة الا احصاها و وجدوا ما عملوا حاضراً و لا يظلم ربك احداً»[٤] و كتاب نهاده مى‌شود پس مجرمين را مى‌بينى كه از آنچه در نامه عملشان به ثبت رسيده ترسانند و مى‌گويند: اى واى اين كتاب چگونه هيچ امر كوچك و بزرگ را فرو نگذاشته مگر آنكه آن را به شمار آورده است و همه اعمالشان را حاضر مى‌يابند و پروردگارت به هيچ كس ظلم نمى‌كند. «يوم تجد كل نفس ما عملت من خير محضراً و ما عملت من سوء تودلو انّ بينها و بينه امداً بعيداً»[٥] روز قيامت هر كسى هر عمل خيرى را انجام داده حاضر مى‌يابد و نيز هر عمل بدى را مرتكب شده حاضر مى‌يابد و آرزو مى‌كند

[١] - نساء، ١

[٢] - احزاب، ٥٢

[٣] - مائده، ١١٧

[٤] - كهف، ٤٩

[٥] - آل عمران، ٣٠