راه رشد - دهقان، اكبر - الصفحة ١٩٣ - حقيقت ايمان چيست؟

بده‌ «انظرنى الى يوم يبعثون»[١] با همه اين‌ها قرآن درباره‌اش مى‌فرمايد: «ابى و استكبر و كان من الكافرين»[٢] او امتناع و استكبار كرد و از كافران گرديد.

بسيارى از اهل كتاب به حضرت رسول اكرم ٦ عقيده داشتند و مى‌دانستند او پيامبر است و حتى او را مانند پسران خود مى‌شناختند ولى حق را كتمان مى‌كردند و به عقيده خويش تسليم نبودند «الذين اتيناهم الكتاب يعرفونه كما يعرفون ابناءهم و ان فريقاً منهم ليكتمون الحق و هم يعلمون»[٣] بنابراين، ايمان به معناى اعتقاد تنها نيست بلكه به معناى تسليم در ظاهر و باطن است و مؤمن آنست كه به حق تسليم شود.[٤] «انما المؤمنون الذين امنوا باللَّه و رسوله ثم لم يرتابوا»[٥]

حقيقت ايمان چيست؟

حضرت على ٧ مى‌فرمايد: «ان من حقيقه الايمان ان تؤثرالحق و ان ضرك على الباطل و ان نفعك»[٦] حقيقت ايمان اين است كه حق و حقيقت را بپذيرى و اختيار كنى اگر چه براى تو ضرر دارد بر باطل، گرچه باطل براى تو سود و منفعت دارد.[٧] و نيز مى‌فرمايد: «لا يصدق ايمان عبد حتى يكون بما فى يداللَّه‌

[١] - بقره، ٣٤

[٢] - نحل، ١٤

[٣] - قاموس قرآن، ج ١، ص ١٢٤

[٤] - حجرات، ١٥

[٥] - فاطر، ١٠

[٦] - بحارالانوار، ج ٧٠، ص ١٠٦

[٧] - بحارالانوار، ج ٧٠، ص ١٠٧