راه رشد - دهقان، اكبر - الصفحة ١٠٤ - امر به معروف و نهى از منكر در قرآن

مى‌داند. امربه‌معروف كه عبارت است از طلب و درخواست انجام امور و كارهاى خير، بيش از موعظه ونصيحت وحتى وصيت، در قرآن مورد تأكيد قرار گرفته و جزء واجبات است و همچنين نهى از منكر يعنى جلوگيرى از كارهاى زشت و اعمال ناروا كه از فرايض و واجبات اسلام شمرده شده است.

امر به معروف و نهى از منكر در قرآن‌

١. قرآن مهم‌ترين رسالت انبيا را در دو امر خلاصه مى‌كند: اوّل: دعوت به عبادت و پرستش خداوند كه بزرگ‌ترين معروف‌هاست. دوّم: پرهيز از اطاعت طاغوت‌ها «و لقد بعثنا فى كلّ امّة رسولًا ان اعبدوااللَّه و اجتنبوا الطاغوت»[١]

٢. قرآن كريم امر به معروف و نهى از منكر را از اوصاف پيامبر اكرم و برخى از اهل كتاب و مجاهدان راستين و از خصلت‌هاى برجسته مؤمنان و از نشانه‌هاى حكومت اسلامى مى‌داند.

الف: پيامبر اكرم ٦: «يأمرهم بالمعروف و ينهيهم عن المنكر»[٢]

ب: برخى از اهل كتاب: «ليسوا سواء من اهل الكتاب ... يأمرون بالمعروف و ينهون عن المنكر»[٣]

ج: مجاهدان راستين: «ان اللَّه اشترى من المؤمنين انفسهم و اموالهم بانّ لهم الجّنة ... الامرون بالمعروف و الناهون عن المنكر»[٤]

د: مؤمنان: «و المؤمنون و المؤمنات بعضهم اولياء بعض يأمرون بالمعروف و ينهون عن المنكر»[٥]

ه: نشانه حكومت اسلامى: «الذين ان مكنّاهم فى الارض اقامواالصلوة وءاتوالزكوة و امروا بالمعروف و نهوا عن المنكر وللَّه عاقبة الامور»[٦]

٣. امر به معروف و نهى از منكر توسط كودكان: «يا بنى اقم الصلوة و امر

[١] - نحل، ٣٦

[٢] - اعراف، ١٥٧

[٣] - آل عمران، ١٤٤

[٤] - توبه، ١١٢

[٥] - توبه، ٧١

[٦] - حج، ٤١