راه رشد - دهقان، اكبر - الصفحة ١٣ - مفهوم تربيت

فصل اوّل: تربيت در اسلام‌

مفهوم تربيت‌

تربيت از ماده «ربو» مصدر باب تفعيل، به معناى پرورش دادن است كه در آن نموّ و زيادتى ملاحظه شده است؛ مانند تزكيه كه آن نيز به معناى نمو و رشد است. راغب گويد: «ربّ» در اصل به معناى تربيت است و ربّ به طور مطلق فقط بر خداوند اطلاق مى‌گردد كه متكفّل اصلاح موجودات است.

در قران كريم، مشتقّات تربيت چند بار به كار رفته است از جمله:

الف) «و ترى الارض هامدة فاذا انزلنا عليها الماء اهتزّت و ربت»[١] زمين را خشك و بى حاصل مى‌بينى، پس هنگامى كه باران فرو مى‌فرستيم تكانى مى‌خورد و رشد و نموّ گياهان در آن آغاز مى‌شود.

ب) «و قل ربّ ارحمهما كماربّيانى صغيراً»[٢] بگو خدايا والدينم را مورد رحمت خود قرار ده همان‌طورى كه آنان مرا در كودكى مورد لطف و رحمت خويش قرار دادند.

بعضى از محققّين گويند: ربّ در جمله‌ «ربّيانى صغيرا» از مادّه «ربو» است‌

[١] - حج، آيه ٥

[٢] - اسراء، آيه ٢٤