راه رشد - دهقان، اكبر - الصفحة ١٩٦ - آيا ايمان صرف اعتقاد قلبى است؟

مترتّب بر يكديگر است و دو وصف اخير مربوط به اعمال ظاهرى است. «انما المؤمنون اذا ذكر اللَّه و جلت قلوبهم و اذا تليت عليهم آياته زادتهم ايماناً و على ربهم يتوكلون الذين يقيمون الصلوة و مما رزقناهم ينفقون اولئك هم المؤمنون حقاً»[١]

٦. هجرت در راه خدا.

٧. جهاد در راه خداوند.

٨. پناه دادن و يارى كردن مسلمانان. «والذين آمنوا و هاجروا و جاهدوا فى سبيل اللَّه و الذين اووا و نصروا اولئك هم المؤمنون حقاً»[٢]

آيا ايمان صرف اعتقاد قلبى است؟

بعضى از علما گويند: ايمان فقط صرف اعتقاد قلبى است و عمل به جوارح و اركان از شرايط آن است و به دو دليل استناد جسته‌اند اول اين‌كه: ايمان جايگاه آن قلب و جان آدمى است قرآن كريم مى‌فرمايد: «كتب فى قلوبهم الايمان»[٣] «و لمّا يدخل الايمان فى قلوبكم»[٤] علاوه بر اين‌كه قرآن كريم بعد از ايمان، عمل صالح را بيان مى‌كند و عمل صالح غير از ايمان است، زيرا اگر يكى باشند لازم مى‌آيد عطف شئ بر نفس خود كه از نظر ادبى بايد بين معطوف و معطوف عليه تغاير باشد نه اتحاد.

امّا برخى ديگر از علما معتقدند ايمان اعم از اعتقاد و عمل صالح است.

مرحوم علّامه مجلسى معتقد است عمل جزء ايمان است و لذا بابى را تحت عنوان‌ «ان العمل جزءالايمان» در جلد ٦٩ بحارالانوار مطرح نموده و روايات مختلفى را ذكر كرده است. از جمله از حضرت رضا ٧ نقل مى‌كند: «الايمان‌

[١] - انفال، ٤- ٢

[٢] - انفال، ٧٤

[٣] - مجادله، ٢٢

[٤] - حجرات، ١٤