راه رشد - دهقان، اكبر - الصفحة ١٥٥ - اولين روش تفكر و انديشيدن

«ان فى خلق السموات و الارض و اختلاف الليل و النهار لايات لاولى الالباب الذين يذكرون اللَّه قياماً و قعوداً و على جنوبهم و يتفكرون فى خلق السموات و الارض ربنا ما خلقت هذا باطلًا سبحانك فقنا عذاب النار»[١] همانا در آفرينش آسمان‌ها و زمين و از پى يكديگر آمدن شب و روز، براى خردمندان نشانه‌هايى وجود دارد، آنان كه خدا را در همه حالت‌ها ايستاده و نشسته و خفته ياد مى‌كنند و درباره آفرينش آسمان‌ها و زمين مى‌انديشند و مى‌گويند:

پروردگارا! اين جهان را بيهوده نيافريدى، تو پاك و منزّهى، پس ما را از عذاب دوزخ در امان دار.

راستى اين همه سفارش براى چيست؟ مگر آگاهى و اطلاع از نظام آفرينش آسمان‌ها و زمين براى بشر چه سودى دارد؟

پاسخ اين‌كه اسلام بر انديشه و خرد استوار است و بناى عقيدتى دين مبين اسلام چنان است كه هر چه انسان بر حقايق طبيعى، آگاهى يابد ايمانى آگاهانه‌تر و قلبى راسخ‌تر خواهد يافت.

اءبن ابى رياح مى‌گويد: روزى نزد عايشه رفتم واز او پرسيدم:

شگفت‌انگيزترين چيزى كه در عمرت از پيامبر اسلام ديدى چه بود؟

گفت: كار پيامبر همه‌اش شگفت‌انگيز بود ولى از همه عجيب‌تر اين‌كه:

شبى از شب‌ها كه پيامبر در منزل من بود، به استراحت پرداخت، هنوز آرام‌

[١] - آل عمران، ١٩٠