راه رشد - دهقان، اكبر - الصفحة ٥٧ - نياز به موعظه در تمام عمر

آمده است: بقره ٦٦، آل عمران ١٣٨، مائده ٤٦، نور ٣٤.

محور موعظه توحيد در اعتقاد و اخلاص در عمل‌

لقمان حكيم براى تربيت فرزندش او را موعظه مى‌كند «اذ قال لقمان لابنه و هو يعظه» زمانى كه لقمان به فرزندش گفت و حال اينكه او را موعظه مى‌كرد اين چنين موعظه نمود «يا بنى لاتشرك باللَّه ان الشرك لظلم عظيم»[١] پسرم! براى خدا شريكى مگير، زيرا شرك ستمى بزرگ است.

پيامبر گرامى اسلام مأمور به موعظه نمودن است‌ «قل انمّا اعظكم بواحدة ان تقوموا للَّه مثنى و فرادى»[٢] يعنى بگو: كه من شما را به يك موضوع پند مى‌دهم و آن اين‌كه چه دو نفر باشيد چه يك نفر براى خداوند كار كنيد.

شيوه موعظه‌

طريقه و شيوه موعظه كردن، در قرآن بيان شده‌است. وقتى موسى و هارون مأمور شدند كه براى ارشاد و هدايت فرعون بروند؛ به آن‌ها گفته شد: «فقولا له قولًا ليناً لعله يتذكر او يخشى»[٣] يعنى وقتى با فرعون روبرو شديد با او به نرمى سخن بگوييد شايد متذكّر شود و از عاقبت كار خود بترسد.

نياز به موعظه در تمام عمر

از نظر قرآن كريم، انسان در تمامى عمر، به موعظه و پند و اندرز نيازمند است، چه نوجوان باشد چه عمر او زياد باشد لذا قرآن كريم موعظه لقمان به‌

[١] - لقمان، ١٣

[٢] - سبأ، ٤٦

[٣] - نحل، ١٢٥