راه رشد - دهقان، اكبر - الصفحة ٢٥٢

تقرب به سوى خداوند بجوى. لذا پيامبر اكرم ٦ مى‌فرمايد: «اقرب ما يكون العبد من اللَّه اذا كان ساجداً»[١] نزديك‌ترين حالت بنده به خداوند زمانى است كه در سجده باشد. گاهى قرآن مى‌فرمايد: مؤمنين افرادى هستند كه انفاق در راه خدا مى‌كنند و آن را مايه تقرب خود نزد پروردگار مى‌دانند و جالب اين است كه اين طرز تفكر مؤمنين را تصديق مى‌كند و مى‌فرمايد: آرى اين انفاق مايه تقرب به خداوند است.

«و من الاعراب من كان يؤمن باللَّه و اليوم الاخر و يتخذ ما ينفق قربات عنداللَّه و صلوات الرسول الا انها قربة لهم سيدخلهم اللَّه فى رحمته انّ اللَّه غفور رحيم»[٢] گروهى از اعراب به خداوند و روز رستاخيز ايمان دارند و انفاق خويش را باعث تقرب نزد خداوند مى‌دانند و مايه دعاى پيامبر اكرم محسوب مى‌دارند آگاه باشيد كه اين انفاق باعث تقرّب و نزديكى اين‌هاست، خداوند به زودى آن‌ها را در رحمت خود وارد خواهد ساخت چرا كه خداوند آمرزنده و مهربان است.

خداوند متعال در قرآن مردم را به سه دسته تقسيم مى‌نمايد:

١. اصحاب ميمنه ٢. اصحاب مشئمه ٣. سابقون.

گروه اول افراد سعاتمند هستند. و گروه دوم افراد بدبخت و شقاوتمند هستند گروه سوم پيشگامان در ايمان و عمل صالح هستند كه اين گروه را به عنوان مقربين معرفى مى‌نمايد. «و كنتم ازواجاً ثلثة فاصحاب الميمنة ما اصحاب الميمنة و اصحاب المشئمه ما اصحاب المشئمة و السابقون السابقون اولئك المقربون فى جنات النعيم»[٣] در آن روز (قيامت) شما به سه گروه تقسيم خواهيد شد

[١] - نمونه، ذيل آيه شريفه

[٢] - توبه، ٩٩

[٣] - واقعه، ١٢- ٨٨