عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٢٨ - نشانههاى اهل دنيا و اهل آخرت

نشانه‌هاى اهل دنيا و اهل آخرت‌

در سطور گذشته به اين معنا واقف شديد كه مقصود از دنيا زمين و آسمان، خورشيد و ماه، مأكولات و ملبوسات و چشمه‌ها ورودها نيست كه اين همه نعمت‌هاى الهى است كه كسى قدرت ارزيابى ارزش آن‌ها را ندارد، بلكه مقصود رابطه غلط و ظالمانه و غاصبانه و عاصيانه با نعمت‌هاى الهى است، آن كه از حرام به دست مى‌آورد و در حرام مصرف مى‌كند، يا آن كه از حلال به دست مى‌آورد و در حرام مصرف مى‌نمايد، يا آن كه به دست مى‌آورد و نسبت به آن بخل مى‌ورزد او اهل دنيا است.

پيامبر ٦ مى‌فرمايد:

شب معراج به من خطاب رسيد: اى احمد! دنيا و اهل آن را دشمن‌دار و آخرت و اهل آن را عاشق باش، پرسيدم اهل دنيا كيانند و اهل آخرت چه مردمى هستند؟

خداوند خطاب فرمود:

اين است نشانه‌هاى اهل دنيا:

پرخورى، خنده زياد، خواب بى‌اندازه، كثرت خشم، قلت رضا و خشنودى نسبت به حق و خلق و عدم عذرخواهى دربرابر رفتار سويى كه نسبت به ديگران‌

[١] -صفير اصفهانى.