عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٠١ - دنيا از كلام امام على

و الأولاد كمثل غيث أعجب الكفار نباته ثم يهيج فتراه مصفرا ثم يكون حطاما و في الآخرة عذاب شديد و مغفرة من الله و رضوان و ما الحياة الدنيا إلا متاع الغرور][١].

بدانيد كه زندگى دنيا [يى كه دارنده‌اش از ايمان و عمل تهى است،] فقط بازى و سرگرمى و آرايش و فخرفروشيتان به يكديگر، و افزون خواهى در اموال و اولاد است، [چنين دنيايى‌] مانند بارانى است كه محصول [سبز و خوش منظره‌اش‌] كشاورزان را به شگفتى آورد، سپس پژمرده شود و آن را زرد بينى، سپس ريز ريز و خاشاك شود!! [كه براى دنياپرستان بى‌ايمان‌] در آخرت عذاب سختى است و [براى مؤمنان كه دنياى خود را در راه اطاعت حق و خدمت به خلق به كار گرفتند] از سوى خدا آمرزش و خشنودى است، و زندگى دنيا جز كالاى فريبنده نيست.

دنيا از ديدگاه روايات‌

لحن روايات نسبت به دنيا، همانند قرآن دو لحن است، گاهى از دنيا تعريف مى‌كند و منظور دنياى پاكان و صالحان و بيداران و عاشقان است و گاهى دنياى دنياپرستان و مسرفان و مبذران و بى‌خبران و جاهلان و گمراهان، در اين زمينه لازم است به هر دو لحن اشاره شود.

دنيا از كلام امام على ٧‌

حضرت على ٧ در ضمن محكوم كردن كسى كه دنيا را مذمت مى‌كرد، فرمود:

[١] -حديد( ٥٧): ٢٠.