عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٤٨ - سالكان راه با عظمت زهد

آنان كه در راه خدا از همه چيز و از خود گذشتند و خود را و آنچه داشتند، عاشقانه با خدا معامله كردند، زاهد حقيقى‌اند.

خود و آنچه در دست است، با كمال رغبت و در عين شوق با حضرت رب العزه معامله كردن، اوج زهد است.

زاهد واقعى كسى است كه نسبت به خود و به چيزى قايل به ملكيت نيست و خود و آنچه را در اختيار دارد، مملوك واقعى مالك حقيقى مى‌داند و خود و آنچه را موجود دارد، فقط مى‌خواهد در راه عشق او مصرف كند و بس.

در اين زمينه براى نمونه به يكى از شخصيت‌هاى صدر اسلام به نام حنظله كه حركتش از بستر عروسى به بستر شهادت بيش از چند ساعت طول نكشيد و اين حركت نشان دهنده كمال زهد و ايثار بود و نيز به شهداى گرانقدر و بى‌نظير عاشوراى شصت و يك كه در كنار امام عاشقان حضرت سيدالشهدا از همه چيز خود گذشتند و به زهد، آبرو دادند اشاره مى‌كنم.

اشاره به چهره‌هايى كه جز به حق فكر نمى‌كردند و جز براى حق نبودند و جز به حق تكيه نداشتند.

اشاره به آن انسان‌هاى والايى كه در تمام تاريخ حيات بى‌نظيرند.

اشاره به آن چهره‌هايى كه آبروى انسان و انسانيت‌اند و حقيقت به وجود آنان مفتخر است.

اشاره به آن مردان با فضيلتى كه روى تاريخ را سپيد كردند و محرك تمام حركت كنندگان در راه خدا شدند.

اشاره به آن عاشقانى كه جز حضرت محبوب را نخواستند و غير او را نديدند و از غير او نگفتند و جز در عشق او فانى نشدند و به لطف و كرم و رحمت او به بقا و ابديت رسيدند.