الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ٢٠٥ - (باب - ١٠)(رواياتى در غيبت امام منتظر، خليفه دوازدهم
از فرمايش آن حضرت آمده است كه: «همانا زمين از حجّت خدا خالى نمىماند ولى خداوند بزودى بندگانش را بخاطر ستمگريهايشان و جورشان و زيادهروى آنان نسبت به خودشان از ديدن او نابينا مىسازد».
سپس براى آنان يوسف ٧ را مثال زد، همانا امام زمان ٧ عينا و شخصا وجود دارد، جز اينكه او در اين چنين زمان مىبيند ولى ديده نمىشود، چنان كه امير المؤمنين ٧ فرمود، تا روز و وعده معيّن شده و آواز دادن منادى از آسمان.
خدايا شكر و سپاس تو را براى نعمتت كه به شمار نيايد و بر لطفهاى تو كه پاداش آن قابل جبران نيست و تو را به رحمتت سوگند مىدهيم و از تو مىخواهيم كه ما را بر آنچه از هدايت بر ما ارزانى داشتى پابرجا بدارى.
٤- عبد اللَّه بن ضمرة از كعب الأحبار نقل كرده كه او گفت: «چون روز قيامت فرا رسد بندگان به صورت چهار دسته محشور مىشوند: دستهاى سواره، دستهاى بر گامهاى خويش قدم برمىدارند، دستهاى به زمين خورده و به زانو درآمده، و دستهاى به روى درافتاده و كر و لال و كورند، آنان چيزى نمىفهمند و سخن نمىگويند و به آنان