تحريف در آن محتمل مى‌باشد. ليكن ما قبلا جواب اين استدلال را داديم و گفتيم كه قرآن در زمان پيامبر- ص- جمع‌آورى شد و تمام مراحل تدوين مصحف، زير نظر خود حضرت انجام مى‌گرفت. و نقل آيات با تواتر و اجماع تمام امت- به معناى واقعى كلمه- صورت گرفت. و از طريق هزاران قارى و حافظ، سينه به سينه تا زمان ما آمده است.

دليل سوم: روايات اهل سنت از آياتى ياد مى‌كنند كه بعد تلاوت آنها نسخ گشته است. محدث نورى عقيده به نسخ تلاوت را مردود مى‌شمارد ليكن وجود اين روايات و عبارات را دليل بر تحريف كتاب توسط آنها مى‌داند. ليكن در عين موافقت با محدث نورى درباره نفى عقيده به نسخ تلاوت، بايد بگوييم: اين عبارات دعا يا سخنان پيامبر- ص- و سخنان صحابه است و يا دروغ‌هايى است كه دشمنان اسلام جعل نموده‌اند.

دليل چهارم: روايات اهل سنت از اختلاف در ترتيب سوره‌ها ياد مى‌كنند و مى‌گويند ترتيب آيات با نظر و سليقه صحابه صورت مى‌گرفت. در پاسخ مى‌گوييم: به فرض صحت مضمون اين روايات، دليل بر تحريف نيست. بلكه در همه حال ما بين الدفتين محفوظ بوده است و فقط تقديم و تأخير ترتيب آيات و سور فرق مى‌كرده است.

دليل پنجم: مصاحف صحابه در بعضى كلمات و آيات با يكديگر اختلاف داشته‌اند. در اين نيز بايد بگوييم: اين اختلافات، تأويل، تفسير و يا دعاء و مانند آنها بوده است. و ما قبلا فقرات اين‌چنينى را توضيح داده‌ايم.

دليل ششم: ابى بن كعب- آگاه‌ترين فرد امت نسبت به قرآن- در مصحف خود دو سوره «خلع» و «حفد» را اضافه كرده بود.

پاسخ: قبلا گفتيم أبى اين عبارات را به عنوان دعا در گوشه مصحف نگاشته بود نه به عنوان آيات قرآن.

دليل هفتم: عثمان مصاحف را آتش زد و همه مردم را وادار به قرائت واحد كرد.

پاسخ ما: امير المؤمنين- ع- اين عمل عثمان را تأييد كرد. چون لحن، تصحيف، غلط خوانى و قرائت به لهجه‌هاى متعدد شيوع پيدا كرده بود. و اين كار دقيقا براى حفظ قرآن از تحريف صورت گرفته بود نه بر عكس.

دليل هشتم: روايات اهل سنت از ميان رفتن آيات زيادى از قرآن را ادعا مى‌كنند.