حقايقى مهم پيرامون قرآن كريم - عاملى، جعفر مرتضى؛ مترجم سيد حسن اسلامي - الصفحة ١٦٢ - نمونه هاى ديگر اين نوع خطا عبارتند از

٢- «أنما»: پيوسته نوشته شده است، اما در سه مورد: يك مورد در سوره حج و دو مورد در سوره لقمان؛ به صورت جداگانه نوشته شده است «ان ما».

٣- «انما»: در قرآن به صورت پيوسته آمده است. جز در سوره انعام‌ «إِنَّ ما تُوعَدُونَ لَآتٍ».

٤- «لكى لا»: به صورت جداگانه آمده است جز در سه مورد.

٥- «بئس ما»: مانند مورد قبل است.

٦- «اين ما»: به صورت جداگانه آمده است جز در چهار مورد.

٧- «الا»: به صورت پيوسته آمده است. تنها در ده مورد به صورت جداگانه است.

٨- «الّا»: در تمام قرآن به صورت پيوسته و ادغام شده و با حذف نون آمده است.

٩- «ألّم»: به صورت پيوسته و ادغام‌شده آمده است. جز در دو مورد.

١٠- «الّم»: به صورت پيوسته و ادغام‌شده در سوره هود آمده است. و به صورت جدا و منقطع در سوره قصص آمده است. به اضافه موارد متعدد ديگرى كه فعلا مجال طرح آنها نيست‌[١].

ب: يكى ديگر از اغلاط مرسوم در كتابت مصاحف، حذف «الفى» است كه در ميان كلمات قرار مى‌گيرد. و اين مسئله، اختلافات زيادى به بار مى‌آورد.

در اين باب نيز ما مواردى را براى مثال نقل مى‌كنيم:

در آيه شريفه است كه: «لامنتهم» اين تركيب را عده‌اى: «لأماناتهم» مى‌خوانند. و عدّه ديگرى «لامانتهم» مى‌خوانند[٢].

و يا: نافع، ابو عمرو و ابن كثير: «و ما يخادعون الا انفسهم» مى‌خوانند. چون كه در صدر آيه‌ «يُخادِعُونَ اللَّهَ» بدون «الف» نوشته شده است. و اينان پنداشته‌اند هر دو از يك باب هستند[٣].

و يا: عمرو بن العاص، معاويه و ابن مسعود: «تغرب فى عين حامية» مى‌خوانند و

[١] غرائب القرآن نيشابورى، در حاشيه طبرى، ج ١، ص ٢٩- ٣٥ در اين كتاب موارد ديگرى را هم ذكر مى‌كند المقنع دانى، از ص ٣٠ تا ٩٢. و اتحاف فضلاء البشر، ج ١، ص ٣٢٩- ٣٣١.

[٢] مناهل العرفان، ج ١، ص ١٦٢.

[٣] التمهيد، ج ٢، ص ١٩. الكشف، ج ١، ص ٢٢٤. الاتقان، ج ١، ص ٧٦ و حجة القراءات، ص ٨٧.