«به ما رسيده است كه آيات زيادى نازل گشت و علماى آن در جنگ «يمامه» كشته شدند و آنان كسانى بودند كه اين آيات را حفظ بودند. و پس از شهادت آنان، اين آيات شناخته نشد و نوشته نگشت. و هنگامى كه ابو بكر، عمر، و عثمان قرآن را جمع كردند اين آيات را نزد كسى نيافتند».

٥- و بازمى‌گويند: «ان سورة النور نيف و مائة آية. و الحجر تسعون آية» و در روايتى ديگر دارد: «النور ستون و مائة آية و الحجرات ستون آيه»[١].

«سوره نور صد و چند آيه و حجر نود آيه بوده است و باز در روايتى ديگر دارد: سوره نور ١٦٠ آيه و حجرات ٦٠ آيه بوده است».

٦- همچنين روايت شده است كه: از قرآن آيه «الولد للفراش، و للعاهر الحجر؛ فرزند به صاحب فراش خود ملحق است و سزاى زناكار سنگ است» ساقط شده است‌[٢].

٧- و همچنين از عمر بن خطاب و ابو بكر روايت شده است كه: عبارت زير جزو قرآن است: «لا ترغبوا عن آبائكم فانه كفر بكم» و به روايتى: «ان كفرا بكم ان ترغبوا عن آبائكم»[٣] به اين معنا كه: «از پدرانتان روگردان نشويد كه كفر است».

٨- همچنين دو آيه ديگر در اينجا است كه پاداش آنها را كه ايمان آوردند، مهاجرت‌

[١] رك: كتاب سليم بن قيس ص ٩٩. احتجاج، ج ١، ص ٢٢٢. بحار، ج ٨٩، ص ٤١.

[٢] فواتح الرحموت در حاشيه المستصفى، ج ٢، ص ٧٣. الدر المنثور، ج ١، ص ١٠٦. هر دو به نقل از:

التمهيد ابن عبد البر.

[٣] مسند احمد، ج ١، ص ٤٧. مصنف صنعانى، ج ٩، ص ٥٠، ٥٢ و ج ٥، ص ٤٤١. صحيح بخارى، ج ٤، ص ١١٥. الجامع لاحكام القرآن، ج ٢، ص ٦٦. الروض الأنف، ج ٣، ص ٢٤٠. المراسيل، ص ١٥٢.

البرهان زركشى، ج ٢، ص ٣٩. اصول سرخسى، ج ٢، ص ٧٨. الاتقان، ج ٢، ص ٢٥. به نقل از: ابى عبيد، فواتح الرحموت در حاشيه المستصفى، ج ٢، ص ٧٣، كنز العمال، ج ٢، ص ٣٧٨ و ٣٧٩. و ج ٣، ص ١٣٨ و ١٣٩ به نقل از: الكجى در سنن خودش. الدر المنثور، ج ١، ص ١٠٦، به نقل از: بعضى منابع بالا و از طيالسى، ابن ضريس، ابن حبان، ابن عبد البر در التمهيد، طبرانى، ابى عبيد. البيان آية اللّه خوئى، ص ٢٢٠ و ٢٢١. به نقل از: صحيح مسلم، ج ٥، ص ١١٦. و از صحيح بخارى. حياة الصحابة، ج ٢، ص ١٢. به نقل از آ البداية و النهاية ج ٥ ص ٢٤٥ و از بخارى و بيهقى و ابن ابى شيبه، ابى عبيد در الغرائب و احمد و اكذوبة تحريف القرآن، ص ٣١ به نقل از: منابع بالا و از المصنف ابن ابى شيبه، ج ١٤، ص ٥٦٤. التمهيد فى علوم القرآن، ج ٢، ص ٢٨٠.