١ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص

علوم حدیث - علوم حدیث - الصفحة ٣٥ - تبارشناسی، مفهومشناسی و ارزیابی احادیث وجوهیه

٣ ـ ١. برخی از شیعیان نیز بدون ذکر سند و منبعی، این حدیث را با اندکی تغییر از پیامبرˆ چنین نقل کرده‌اند:

القرآن ذلول ذو وجوه، فاحملوه علی أحسن الوجوه.[١]

٤ ـ ١. برخی این حدیث را از أبونعیم اصفهانی(م ٤٣٠ ق) و دیگران، از ابن عباس چنین نقل کرده‌اند:

القرآن ذلول ذو وجوه، فاحملوه علی أحسن وجوهه.[٢]

و اشاره‌ای به پیامبرˆ نکرده‌اند و باز چنین تعبیری در نزد أبونعیم در الحلیة مشاهده نشد.

ظاهراً مرجع این اقوال با تفاوت‌های اندکی که دارند، حدیث ابن عباس است که فقط نزد دارقطنی، دارای سند کامل است و دیگران این حدیث را با تفاوت‌هایی، امّا بدون سند و اضطرابی در انتساب آن به پیامبرˆ یا ابن عباس نقل کرده‌اند.

٢. ابن حزم به طریق خود از یحیی بن أبی أسید از پیامبرˆ نقل می‌کند:

إن القرآن ذلول ذو وجوه، فاتقوا ذلّه وکثرة وجوهه؛[٣]

همانا قرآن ذلول و ذو وجوه است، پس از ذلول بودنش و بسیاری وجوهش تقوا داشته باشید.

چه بسا تعبیر: فاتقوا ذله و کثرة وجوهه، در راستای تعبیر: فاحملوه علی أحسن الوجوه، باشد، بدین گونه که هر دو تعبیر متضمن احتیاط و دقّت در تفسیر قرآن است.

٣. بدون سند، پیامبرˆ نقل شده که فرمود:

إذا أتاکم عنی حدیث فاحملوه علی أحسن وجوهه و ظنوا به الذی هو أزکی و أهدی و أتقی؛[٤]

اگر از من حدیثی به شما رسید، پس آن را بر بهترین وجوهش حمل کنید و بدان بهترین و هدایت کننده‌ترین و تقواترین گمان‌ها را ببرید.

و در آن به جای چند وجه بودن قرآن، به چند وجه بودن احادیث تصریح کرده‌اند. هر چند که چند امری برای احادیث نیز پذیرفته شده است، امّا ذکر چند وجه بودن احادیث، در حدیثی مشهور نیست.

٤. قول دیگری نیز به پیامبرˆ نسبت داده شده که به زودی در باره آن سخن خواهد رفت.

ب. علی†

١. از امام علی† در این خصوص قول مشهوری ذکر شده است که ذیلاً به نقل شکل‌های مختلف آن و بررسی آنها پرداخته می‌شود:


[١]. تفسیر مجمع البیان، ج ‌١، ص‌٤٠؛ عوالی اللئالی، ج ‌٤، ص ‌١٠٤؛ زبدة البیان، ص‌٢؛ تفسیر صافی، ج ‌١، ص ‌٣٦ ؛ الأصول الأصیلة، ص‌٣٣.

[٢]. الإتقان فی علوم القرآن، ج ٢، ص ٤٧٥.

[٣]. الاحکام، ج ‌٣، ص ‌٢٧١.

[٤]. المعیار والموازنة فی فضائل الامام أمیر المؤمنین علی بن أبی طالب، ص٢٠٤، ٣٢٣.