١ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص

علوم حدیث - علوم حدیث - الصفحة ١٤٥ - مأخذشناسی و ارزیابی سندی اصل نزول سوره هل اتی

بیانگر سبب نزول سورۀ دهر، یکسره از صدر تا ذیل[١]، مجعول و ساخته دست شیعیان نیست. زیرا منابع عامه، همواره پا به پای منابع خاصه به نقل این روایات همت گماشته‌اند:

برخی از مؤلفان مسلمان و منابع اسلامی بیانگر نزول سورۀ دهر در شأن اهل بیت‰:

الف. منابع اهل سنت

مقاتل بن سلیمان (م١٥٠ق)، تفسیر، تحقیق: أحمد فرید ، بیروت: دار الکتب العلمیة ، ١٤٢٤ق، ج ٣، ٤٢٨.

عمرو بن بحر الجاحظ (م.٢٥٥ ق)، العثمانیة، تحقیق: و شرح عبد السلام محمد هارون، بیروت: دار الکتاب العربی، بی‌تا، ص٣١٩.

محمد بن سلیمان کوفی (م حدود ٣٠٠ق)، مناقب الامام امیر المؤمنین†، تحقیق: محمد باقر بهبودی، قم: مجمع احیاء التراث الثقافیة، ١٤١٢ق، ج ١، ص ٥٦ ـ ٥٧، ١٦٢ ـ ١٦٥، ١٧١ ـ ١٨٦.

ابن عبد ربه مالکی اندلسی (م ٣٢٨ ق)، العقد الفرید، دار الکتاب العربی، بیروت: ج ٥، ص ٩٣.

قاضی نعمان مغربی (م ٣٦٣ ق)، شرح الاخبار، تحقیق: سید محمد حسینی جلالی، مؤسسة النشر الاسلامی، ١٤١٤ق، ج ٢، ص ٣٥٣.

سمرقندی (م ٣٧٥ ق)، بحر العلوم، تحقیق: محمود مطرجی، بیروت: دار الفکر، بی‌تا، ج ٣، ص٥٢٧.

ابن مردویه (م ٤١٠ ق)، مناقب علی بن ابیطالب†، تحقیق: عبد الرزاق محمد حسین حرز الدین، قم: دار الحدیث، ١٤٢٤ق، ص٣٤١.

ثعلبی (م٤٢٧ ق)، الکشف و البیان، تحقیق: ابی محمد بن عاشور، بیروت: دار احیاء التراث العربی، بیروت، ١٤٢٢ق، ج ١٠، ص ٩٩ ـ ١٠٢.

واحدی (م ٤٦٨ ق)، اسباب نزول، تحقیق: کمال بسیونی زغلول، الاولی، بیروت: دار الکتب العلمیة، ١٤١١ق، ص٤٧٠.

حاکم حسکانی (م٤٧٠ ق)، شواهد التنزیل، تحقیق: شیخ محمد باقر محمودی، تهران: مؤسسة
الطبع والنشر التابعة لوزارة الثقافة والإرشاد الإسلامی، ١٤١١ق، ج ١، ص ١٨ ـ ٢١ و ج٢،
ص٤٠٣ ـ ٤٠٩.

محسن بن کرامه (م.٤٩٤ ق)، تنبیه الغافلین، تحقیق: السید تحسین آل شبیب الموسوی، مرکز الغدیر، ١٤٢٠ق، ص١٧٩.

بغوی (م٥١٦ ق)، معالم التنزیل، به تحقیق: خالد بن عبد الرحمان العک ، بیروت: دار المعرفة ، بی‌تا، ج٥، ص ١٩١.

میبدی (م ٥٢٠ ق)، کشف الاسرار، تهران: امیر کبیر، ١٣٦٣ش، ج ١٠، ص ٣٢٠.


[١] .ترجمه گویا، ج ٣، ص ٢١٦.