اَلْحَمْدُ للَّهِ الَّذی خَلَقَ السَّموَاتِ وَ الأَرْضَ وَ جَعَلَ الظُّلُمَاتِ وَ النُّورَ ثُمَّ الَّذینَ کَفَرُوا بِرَبِّهِمْ یعْدِلُونَ، لاَ نُشْرِکُ ... .[١]

این خطبه از طُرق متعددی، بدین نحو، نقل گردیده است:

١. شیخ طوسیŠ این خطبهˆ را به روایت أبی مخنف، نقل کرده است.[٢]

٢. شیخ صدوقŠ نیز با اختلاف اندکی در الفاظ، این خطبه را ذکر کرده‌اند.[٣]

٣. شیخ زاهد ورّام نیز، قسمتی از خطبه را بدون اشاره به ناقص بودن آن، به امام علی† نسبت داده‌اند.[٤]

خطبه هفتم:

اَللَّهُ أَکْبَرُ، اللَّهُ أَکْبَرُ، لاَ إِلهَ إِلاَّ اللَّهُ وَ اللَّهُ أَکْبَرُ. اَللَّهُ أَکْبَرُ وَ للَّهِ الْحَمْدُ. اَلْحَمْدُ للَّهِ عَلی مَا هَدَانَا، وَ لَهُ الشُّکْرُ ... .[٥]

١. شیخ صدوقŠ بدون هیچ اشاره‌ای به نام روات، این خطبه را در کتاب خود ذکر کرده‌اند.[٦]

٢. شیخ طوسیŠ نیز، به صورت مرسل، چنین نقل کرده‌اند: عن أبی مخنف عن عبد الرحمن بن جندب عن أبیه عن علی†.[٧] همچنین، مرحوم کاشف الغطا نیز، این خطبه را با همین سند، در مستدرک نهج‌البلاغة، ذکر کرده‌اند.[٨]

٣. شیخ مفیدŠ هم سند دیگری را برای این خطبه، چنین نقل کرده‌اند:

عن أبی عبید الله محمد بن عمران المرزبانی عن احمد بن محمد المکی عن أبی العیناءعن محمد بن الحکم عن لوط بن یحیی عن الحارث بن کعب عن مجاهد عن علی†.[٩]

خطبه هشتم:

الْحَمْدُ لِلَّهِ أَهْلِ الْحَمْدِ وَوَلِیهِ، وَمُنْتَهَی الْحَمْدِ وَمَحَلِّهِ، الْبَدِی‌ءِ الْبَدِیعِ ، الْأَجَلِّ الْأَعْظَمِ، الْأَعَزِّ الْأَكْرَمِ... .[١٠]

[١]. تمام‌نهج‌البلاغة، ص ٣٨١.

[٢]. همان.

[٣]. الأمالی (طوسی)، ص ٧١٣.

[٤]. الأمالی (مفید)، ص ٢٠٧، حدیث ٣٩.

[٥].. تمام‌نهج‌البلاغة، ص ٣٨٥.

[٦]. تمام‌نهج‌البلاغة، ص ٣٨١.

[٧].مصباح المتهجد، ص ٦٠٣ ـ ٦٠٦ .

[٨].الأمالی (صدوق)، مجلس ٢١، ص ٥٤ .

[٩].الأمالی (مفید)، مجلس ٢٠، ص ١٥٩.

[١٠]. الکافی، ج ٨، ص١٤٨ ـ ١٥٠.