پس عمر از پیامبرˆ پرسید که کلاله چیست؟ پیامبرˆ فرمود: آیه صیف تو را کفایت می‌کند و چیزی بدان اضافه نکرد و عمر نیز به پیامبرˆ مراجعه ننمود و مرادش را ندانست و این گونه ماند تا مرد و پس از آن می‌گفت که خداوندا هر گونه که بیان داشتی، عمر ندانست، امّا در سنت و مخاطب قرار دادن پیامبرˆ بر خلاف این قاعده بودند. از این رو، علی† سفارش کرد که با آنها به سنت محاجه کند، نه به قرآن.[٢]

در باره مطالب توجیهی بالا ذکر چند نکته ضروری است:

ـ مطالب یاد شده عملاً قرآن را از حجیت می‌اندازد و مسلمانان را از رجوع به آن باز می‌دارد و چنین حالتی را نیز ذاتی قرآن معرفی می‌کند، در حالی که چنین امری نه با ظاهر قرآن سازگار است که در آیات متعدد مردم را به خود و تفکر در خود و عمل به دستور خود فرا می‌خواند:

﴿کتَابٌ فُصِّلَتْ آیاتُهُ قُرْآناً عَرَبِیاً لِقَوْمٍ یعْلَمُونَ٦٤٨٣٠;.[٣]

﴿ أَفَلاَ یتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلَی‌ قُلُوبٍ أَقْفَالُهَا٦٤٨٣٠;.[٤]

﴿کتَابٌ أَنزَلْنَاهُ إِلَیکَ مُبَارَکٌ لِیدَّبَّرُوا آیاتِهِ وَلِیتَذَکرَ أُولُوا الْأَلْبَابِ٦٤٨٣٠;.[٥]

و نه با روش ائمه‰ و مسلمانان در محور و فصل الخطاب قرار دادن قرآن(بستانی، معیارهای شناخت احادیث ساختگی، ص١٤٩ به بعد)، همچنان که امام صادق† از پدرانش‰ از پیامبرˆ نقل می‌کند:

فإذا التبست علیکم الفتن کقطع اللیل المظلم فعلیکم بالقرآن... .[٦]

و از علی† از پیامبرˆ نقل شده است:

إنّه سیکذب علی کما کذب علی من کان قبلی فما جاءکم عنّی من حدیث وافق کتاب الله فهو حدیثی و امّا ما خالف کتاب الله فلیس من حدیثی.[٧]

و از امام صادق† نقل شده است:

إذا ورد علیکم حدیث فوجدتم له شاهداً من کتاب الله أو قول رسول اللهˆ[جزاء شرط محذوف به تقدیر: فاقبلوه] و إلّا فالذی جاءکم به أولی به.[٨]

[١] . سورۀ یس، آیۀ ٩.

[٢]. سورۀ فصلت، آیۀ ١٧.

[٣]. سورۀ فصلت، آیه٣.

[٤]. سورۀ محمد، آیه٢٤.

[٥]. سورۀ ص، آیه٢٩.

[٦]. الکافی، ج٢، ص ٥٩٨.

[٧]. قرب الاسناد، ص٩٢.

[٨]. الکافی، ج ١، ص ٦٩ و نیز ر.ک : معیارهای شناخت احادیث ساختگی، ص ١٥٢ ـ ١٥٤.