وجود ندارد که امیرالمؤمنین علیه السلام عایشه را لمس کرده یا از او حرکتی خلاف ادب سرزده باشد. تنها کاری که امیرالمؤمنین علیه السلام کرده فرمانبری از پیامبر صلی الله علیه و آله در گزینش جایی برای نشستن بوده است.
جالب آنکه نویسنده حدیث را به گونه‌ای ژرف، تحریف کرده است و این جمله را حذف کرده که: «و خانه آکنده از مردان بود: پنج تن از نویسندگان وحی و پنج تن از اهل شوری .
نویسنده همچنین این نکته را حذف کرده که عایشه، امیرالمؤمنین علیه السلام را رانْد و اوصاف امیرالمؤمنین علیه السلام از زبان پیامبر صلی الله علیه و آله را نیز نیاورده است. حال باید در این تحریفات درنگ کرد؛ تحریفاتی عمدی که نشان از بُغض این مرد نسبت به امیرالمؤمنین علیه السلام دارد.
نویسنده روایتی را به نقل از امام صادق علیه السلام می‌آورَد که فرمود:
«امیرالمؤمنین علیه السلام بر منبر بود که زنی زشت برخاست و به امام علیه السلام گفت:
این کشنده عزیزان است. امام علیه السلام به او نگریست و فرمود: ای زن سلیطه، ای پررو، ای بد زبان، ای مرد نما، ای زنی که چونان دیگر زنان حیض نمی‌شوی و ای زنی که بر شرمگاهت چیزی آشکار است آویزان» (بحارالانوار، ج ٤١، ص ٢٩٣).
نویسنده بر زبان آوردن این واژگان زشت را از سوی امیرالمؤمنین علیه‌السلام ناپسند می‌شمرد، یا اینکه امام صادق علیه السلام چنین روایتی را نقل کند.
پاسخ او این است که این روایت نیز سندی ضعیف دارد، زیرا در میان راویان آن نام «بکّار بن کَرْدَمْ» دیده می‌شود که در کتب رجال از او نه ستایشی دیده می‌شو نه نکوهشی. دیگر در سلسله سند این حدیث