علی علیه السلام بر زبان می‌رانْد ... و امثال آن افسانه‌هائی است که پیرامون او بافته شده است.
این سخن نیز- چنان که گفتیم- با هیچ دلیل درستی اثبات نمی‌شود، بلکه همه آنها از روایات سیف بن عمرِ جاعل است و سید نعمةاللّه جزائری قدس سره این سخن را از سرِ اعتقاد بیان نکرده، بلکه آن را همچون سخنی یادآور شده که ناظر به سستی آن است.
جالب آنکه نویسنده پس از نقل این روایات و سخنان، واقعی بودن شخصیّت عبداللّه بن سبا و گروه یاور او را با نام سبئیه نتیجه می‌گیرد و اظهار می‌دارد که عبداللّه بن سبا یهودی بوده و در پیِ آن اسلام آورده، در حالی که او همچنان بر یهودیت خود باقی بود. او می‌گوید که عبداللّه بن سبا طعن بر ابوبکر، عمر، عثمان و صحابه را آشکار کرد و او نخستین کس بود که چنین کرد و او اوّلین فردی بود که به امامت امیرالمؤمنین علیه السلام باور یافت و اظهار داشت که علی علیه السلام جانشین پیامبر صلی الله علیه و آله است، و او این سخنان را با آنکه یهودی بود بر زبان می‌رانْد.
در صورتی که همه احادیثی که نویسنده می‌آورَد فقط بر این دلالت دارند که شخصی به نام عبداللّه بن سبا وجود داشته و از غالیان درباره امیرالمؤمنین علیه السلام بوده است و به غیر از این دو مطلب بر چیز دیگری دلالت ندارد؛ زیرا ما گروهی را با نام سبئیه سراغ نداریم که او را یاری رسانده باشند، اگر چه نام این گروه بدون هیچ تحقیقی در این مورد به کاربرده‌می‌شود، چه، مابرای این فرقه پیروان شناخته شده و دانشمندان بنام و سخنان تدوین یافته یا کتب منتشر شده نمی‌یابیم، زیرا اینها دلایل‌وجودهر فرقه‌ای از فرقه‌ها یا اعتبار هر طایفه‌ای از طایفه‌هاست.