حرام است محلّ خونریزی است و همه مفاهیم اخبار بر آن اتفاق دارند و هیچ ناهمگونی در میان نیست» (الجامع لاحکام القرآن، ج ٣، ص ٨٦ و ٨٧).
بدین ترتیب روشن می‌شود که مقصود از دوری گزیدن از زنان، جماع با آنهاست، ولی حرمت کامیابیهای دیگر در آیه دیده نمی‌شود و بلکه احادیث صحیح اهل‌سنّت نیز بر حلیّت آن دلالت دارند. [١]
اگر به فتاوی علمای اهل‌سنّت در این مسأله بنگریم آن را دربردارنده تفصیل و توضیح می‌یابیم.
مالک بن مغول می‌گوید: «مردی از عطاء درباره زنان حائض پرسید. او پاسخ داد: در هر جایی که خون دیده نشود اشکالی ندارد» (همان، ج ١، ص ٢٥٦).
شعبی می‌گوید: «اگر زن [حائض بر فرج خود پارچه‌ای پیچید مرد می‌تواند با او مباشرت کند» (مصنف ابن ابی شیبه، ج ٣، ص ٥٢٤).
اگر سخن ما روشن شد که مقصود از کناره‌گیری از زنان، جماع از فرج ایشان است روشن می‌شود که دیگر کامیابیها رواست، چنان‌که عموم فقها بر این اعتقادند.
امّا مسأله وطی در دُبر از آنجا که نزد ما کراهت شدید دارد و جز مردم فرومایه بدان نمی‌پردازند و نزد پاره‌ای از علمای اهل‌سنّت رواست، دیگر وجهی برای امر بدان نمی‌مانَد، و مفهومی نخواهد داشت

[١]- صحیح بخاری، ج ٢، ص ٦٠٢- صحیح مسلم ج ١، ص ٢٤٢ و ٢٤٣- سنن ترمذی، ج ١، ص ٢٣٩