نیست، خواه نکاح دائم باشد یا متعه، امّا زن بیوه در هر دو ازدواج مختار است.
توارث نیز در حقیقتِ نکاح دخالتی ندارد، زیرا فقها به صحّت نکاحِ بدون توارث نیز قائل هستند و به همین سبب ازدواج با زن کافر اهل کتاب را تجویز کرده‌اند، ولی توارث میان مسلمان و کافر را جایز نمی‌دانند، پس از نظر این گروه نه مسلمان از کافر ارث می‌برد و نه کافر از مسلمان، امّا همه در ازدواج با زنِ اهل کتاب اجماع دارند.
ابن قدامه می‌گوید: «بحمدالله میان اهل علم در حلال بودن زنانِ آزاد اهل کتاب اختلافی نیست» (مغنی، ج ٧، ص ٥٠٠).
ابن قدامه پیرامون عدم توارث میان مسلمان و کافر چنین توضیح می‌دهد: «اهل علم اجماع دارند که کافر از مسلمان ارث نمی‌بَرد و جمهور صحابه و فقها گفته‌اند: مسلمان از کافر ارث نمی‌برد» (همان، ج ٧، ص ١٦٦).
در کنار اینها همه، نکاح متعه گاهی شامل همه این امور می‌شود و در آن گواه و علنی کردن و توارث و نفقه و سکنا و همخوابگی، اگر زوجین ضمن عقد شرط کرده باشند، ضرورت می‌یابد و از این نظر همچون نکاح دائم خواهد بود، با این تفاوت که با مدّت، منقضی می‌شود و نکاح دائم با طلاق منقضی می‌شود و سپری شدن مدّت و تحقّق طلاق، هر دورشته ازدواج رامی‌گسلانند و جا نمای‌ه حقیقی آن شمرده نمی‌شوند.
در نتیجه زوجین گاهی میانشان توارث تحقّق می‌یابد و گاهی خیر، خواه نکاحشان دائم باشد یا متعه، و این امر به هیچ رو با اصل زوجیّت منافات ندارد، زیرا همان گونه که آشکار است زوجیّت بر توارث،