نکاح را برای همه مردم روا شمرده برای پیامبران، امامان و دختران ایشان نیز روا شمرده است، زیرا نکاح، سنّت است و هر که از سنّت رسول خدا صلی الله علیه و آله روی تابد از ما نیست.
نویسنده می‌نویسد: «کلینی آورده است که متعه رواست اگر چه برای یک‌بار همخوابگی میان مرد و زن و به این سخن در فروع کافی تصریح شده است» (فروع کافی، ج ٥، ص ٤٦٠).
پاسخ او چنین است که اگر انجام این عمل از سوی اهل بیت علیهم السلام ثابت باشد و همه آنها این اصل را پذیرفته باشند دیگر اشکالی در میان نخواهد بود و در این هنگام دیگر تفاوتی نخواهد داشت که مدت متعه یک روز باشد یا دو روز، و یک ماه یا دو ماه یا هر مدّت دیگری، زیرا متعه عملی است روا بر مدّتی معلوم، خواه این مدّت کم باشد یا زیاد، و نکاح متعه در این هنگام به نکاح دائم می‌مانَد. هر که زنی را به نکاح دائم درآورَد و یک بار با وی همخوابگی کند و آن‌گاه او را طلاق دهد بی‌هیچ اختلافی نکاح و طلاق او صحیح است و کوتاهی مدّت عقد به صحّت آن زیانی نمی‌زند.
نویسنده می‌گوید: در دختری که متعه می‌شود شرط نیست بالغ و راشد باشد، بلکه گفته‌اند می‌توان دختر ده ساله را نیز متعه کرد. از همین رو کلینی در فروع، جلد ٥، صفحه ٤٦٣، و شیخ طوسی در تهذیب، ج ٧، صفحه ٢٥٥، آورده‌اند که به امام صادق علیه السلام عرض شد: آیا مرد می‌تواند دخترک خردی را به متعه خود درآورَد؟