الردالوجیز علی کتاب لله ثم للتاریخ
(١)
پیشنوشت
٧ ص
(٢)
سیّد حسین موسوی کیست؟
٩ ص
(٣)
نویسنده، شیعه نیست!
١٣ ص
(٤)
پاسخ به مقدّمه کتاب
١٧ ص
(٥)
عبداللّه بن سبا
٢٧ ص
(٦)
حقیقت انتساب شیعه به اهلبیت
٣٩ ص
(٧)
متعه و مسائل مربوط به آن
٩٣ ص
(٨)
خمس
١٤٣ ص
(٩)
چکیده تحوّل در نظریه خمس
١٧٧ ص
(١٠)
کتابهای آسمانی
١٨٧ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
الردالوجیز علی کتاب لله ثم للتاریخ - آلمحسن، علی - الصفحة ١٤٠ - متعه و مسائل مربوط به آن
پهلو، فقط باید در فرج بسپوزید.
دیگران معتقدند که مقصود از آیه این است که: «هرگاه بخواهید»، در شب یا روز.
شماری دیگر گفتهاند مفهوم آن این است که «هر کجا و هر گونه که خواستید»؛ یعنی در عقب یا جلو، که پارهای از اخبار رسیده در این باره را از ابن عمر و جز او آوردیم.
نویسنده پنداشته است که همه سیدها [در متن سادة آورده در حوزه نجف و دیگر حوزهها و در هر جای دیگر به این کار میپردازند.
پاسخ او این است که سخن وی: «همه سیّدها در حوزه نجف و دیگر حوزهها به این کار میپردازند» بدون هیچ تردیدی افتراست، زیرا این گونه امور به فرض تحقّق، از سوی مردی شریف افشا نمیشود، پس چگونه نویسنده توانسته از همه سیّدها آگاهی یابد که به چنین کاری میپردازند و دریابد که این گروه با همسران خویش این گونه رفتار جنسی دارند؟
نویسنده انگاشته است که شیعیان تنها به اباحه لواط با زنان بسنده نکردهاند، بلکه بسیاری از آنها لواط با مردان و بهویژه با پسرهای امرد را روا میدانند.
پاسخ نویسنده این است که چنین سخنانی از افتراهای آشکار است و هیچ کس پس از تصریح قرآن بر تحریم آن و نهی شدید از آن، چنین کاری را روا نمیشمرد و فتاوای علمای شیعه در این مسأله کاملًا