الرد‌الوجیز علی کتاب لله ثم للتاریخ - آل‌محسن، علی - الصفحة ١٣٥ - متعه و مسائل مربوط به آن

از مالک رسیده است که گفته: «من هیچ کس را که در دینم بدو اقتدا می‌کنم نیافتم که در حلیّت این کار تردید کند» (مغنی، ج ٨، ص ١٣٢).
اینک می‌گویم: روایات خودِ آنها بر این نکته دلالت دارد. سیوطی در الدرّ المنثور می‌گوید:
اسحاق بن راهویه در مسند خود و تفسیرش و بخاری و ابن جریر به نقل از نافع آورده‌اند که گفته: روزی آیه: «نِساؤُکم حَرْثٌ لَکُمْ فَأتُوا حَرْثَکُمْ أنّی شِئْتُمْ» را خواندم. ابن عمر گفت: می‌دانی این آیه چرا نازل شده است؟
گفتم: نه. گفت: این آیه درباره نزدیکی با زنها از عقب نازل شده است.
بخاری و ابن جریر از ابن عمر نقل کرده‌اند که مقصود از آیه: «فَأتُوا حَرْثَکُمْ أنَّی شِئْتُمْ» عقب زنان است.
خطیب از میان راویان مالک از طریق نضر بن عبداللّه ازدی به نقل از مالک بن نافع از ابن عمر درباره آیه شریفه: «نِساؤُکُمْ حَرْثٌ لَکُمْ فَأتُوا حَرْثَکُمْ أنَّی شِئْتُمْ» آورده که مقصود آن است که اگر خواهد از جلو و اگر خواهد از عقب [نزدیکی کند].
راوی می‌گوید: دار قطنی گفته است: این سخن از مالک، ثابت است. ابن عبدالبر می‌گوید: روایت ابن عمر در این معنا صحیح است و از او شهرت و آوازه یافته است.
نسائی از طریق یزید بن رومان از عبیداللّه بن عبداللّه بن عمر نقل می‌کند که عبداللّه بن عمر اشکالی نمی‌دید که مردی با زنش از عقب نزدیکی کند.