ایشان ببخشاید» (صحیح مسلم، ج ٤، ص ٢١٠٥).
احادیث در این باره میان اهل‌سنّت فراوان است و نیازی به شمارش همه آنها نیست.
نویسنده پس از آن سخن از صحیفه ناموس به میان می‌آورَد و از امام رضا علیه السلام حدیثی ذکر می‌کند که فرموده است صحیفه‌ای نزد اوست که در آن نام شیعیان ایشان تا روز رستخیز آمده است، چنان‌که نزد او صحیفه‌ای است که نام دشمنان ایشان تا روز رستخیز آمده است.
نویسنده بعید می‌داند صحیفه‌ای وجود داشته باشد که بتواند نام همه شیعیان را تا روز رستخیز در خود جای دهد، زیرا اگر تنها بخواهند شیعیان امروز عراق را نام برند دست کم به صد جلد کتاب نیاز هست، دیگر چه رسد به اسامی همه شیعیان جهان.
پاسخ وی این است که با چشمپوشی از اسناد این روایات، از پاره‌ای احادیث چنین پیداست که نام شیعیان بر صحیفه‌هایی نوشته شده بوده که هم وزن بار یک شتر بوده است [١]. پس اگر چنین بوده و تنها نام شیعیان نوشته شده باشد محال نیست که این صحیفه حاوی نام همه شیعیان باشد.
شاید هم مقصود از شیعیان، موالیان حقیقی اهل‌بیت علیهم السلام باشد که پیرو احکامی هستند که امام صادق علیه السلام آنها را چنین توصیف کرده است:
«شیعیان ما اهل هدایت و تقوا و خیر و ایمان و فتح و ظفرند»، نه هر که از

[١]- بصائرالدرجات، ص ١٩٢