احمد بن حنبل به نقل از جابر آورده که می‌گوید: «دو گونه متعه در روزگار پیامبر صلی الله علیه و آله جاری بود و عمر (رض) ما را از آن بازداشت و ما از آن کار دست شستیم.» (مسند، ج ٣، ص ٣٢٥).
اینک می‌گویم: این روایات در رساندن مقصود ما صراحت دارند، زیرا جابر این تحریم را به عمر نسبت می‌دهد نه به دیگری.
از این رو سیوطی می‌گوید: «فصلی در ابداعات عمر (رض).
عسکری می‌گوید: او آغازین کسی است که امیرالمؤمنین علیه السلام نامیده شده، و نخستین کسی است که تاریخ را به هجری نوشت، و اوّلین کسی است که بیت‌المال را تأسیس کرد و نخستین کسی است که برخاستن در شب رمضان را آیین کرد و اوّل کسی است که شب پاسبان نهاد و اوّلین کسی است که هجو را کیفر داد و نخستین کسی است که برای میگساری هشتاد تازیانه زد، و نخستین کسی است که متعه را حرام کرد.» (تاریخ الخلفاء، ص ١٠٨).
نویسنده می‌نویسد: «درستِ مسأله آن است که متعه در روز خیبر حرام شد. امیرالمؤمنین علیه السلام می‌فرماید: «رسول خدا صلی الله علیه و آله روز خیبر خوردن گوشت خر و نکاح متعه را حرام کرد.» (تهذیب، ج ٢، ص ١٨٦؛ استبصار، ج ٣، ص ١٤٢).
پاسخ به نویسنده چنین است که: این روایت از آنجا که نام عمرو بن خالد واسطی در زنجیره راویان آن دیده می‌شود حدیثی ضعیف است، زیرا این فرد در کتب رجالی توثیق نشده است و معروف است که وی از جلو داران زیدیه می‌باشد. از دیگر راویان این حدیث حسین بن عُلوان